O Μύθος του Υποψηφίου µε τα «Πλεονάζοντα Προσόντα»

O Μύθος του Υποψηφίου µε τα «Πλεονάζοντα Προσόντα»

Όταν αναρτάται μία καινούρια αγγελία εργασίας στη σημερινή αγορά, αποκομίζει μεγάλο μερίδιο προσοχής και αυτό δεν θα πρέπει πια να μας προξενεί καμία έκπληξη. Η τρέχουσα οικονομική ύφεση, φέρει ως αποτέλεσμα την αναπροσαρμογή του εργατικού δυναμικού των εταιρειών -συνήθως μέσω απολύσεων ή ευέλικτων μορφών απασχόλησης- και περιορισμό στην πρόσληψη εργαζομένων. Κατά συνέπεια, υπάρχει ένας σημαντικός και αύξων αριθμός ανέργων οι όποιοι διεκδικούν λιγότερες ευκαιρίες απασχόλησης.

Ως εκ τούτου, πολλοί νέοι άνθρωποι επιλέγουν να επιμηκύνουν τη φοιτητική τους ασυλία περιμένοντας ίσως μία αλλαγή στον επαγγελματικό στίβο και αρκετοί εργαζόμενοι, μεγαλύτεροι σε ηλικία, με πλεονάζοντα προσόντα διεκδικούν ευκαιρίες προς απασχόληση σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με εκείνα που απολάμβαναν στο παρελθόν. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ), το ποσοστό ανεργίας έχει ανέλθει στο 26% αποτελώντας ρεκόρ για τα εγχώρια δεδομένα. Η προκατάληψη ενάντια στους «πολύ καλούς για να’ ναι αληθινοί» εργαζομένους είναι διάχυτη.

Παραδοσιακά, οι υπεύθυνοι προσλήψεων διστάζουν να εμπιστευτούν υποψηφίους με εξέχοντα προσόντα, υποστηρίζοντας ότι πιθανότατα εκείνοι θα βαρεθούν, ή θα χάσουν γρήγορα το κίνητρό τους με αποτέλεσμα να μεταπηδήσουν σε κάποια άλλη εταιρεία όταν θα παρουσιαστεί μία «καταλληλότερη» ευκαιρία. Έτσι, συνήθως καταλήγουν σε ασφαλείς επιλογές ατόμων που ταιριάζουν απόλυτα στην περιγραφή της εκάστοτε θέσης. Δυστυχώς, όμως, αυτός ο τρόπος σκέψης έχει τοποθετήσει/πετάξει ανείπωτους αριθμούς έμπειρων και καταξιωμένων ανθρώπων στις λίστες των μακροχρόνια ανέργων.

Ωστόσο, σύμφωνα με την καθηγήτρια management Berrin Erdogan, οι εργαζόμενοι που θεωρούνται υπερεξειδικευμένοι, στην πραγματικότητα αποδίδουν καλύτερα και σπάνια αναζητούν ιαφορετική θέση απλά και μόνο επειδή νιώθουν ότι κατέχουν περισσότερα προσόντα για τη συγκεκριμένη θέση. «Οι άνθρωποι δε μένουν ή φεύγουν από μια εταιρεία λόγω των δεξιοτήτων τους, αντίθετα δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στις εργασιακές συνθήκες», συμπληρώνει η ίδια.

Αντιθέτως, προσλαμβάνοντας εργαζομένους με πλεονάζοντα προσόντα μπορούμε να βοηθήσουμε τον οργανισμό να πετύχει υψηλότερη ποδοτικότητα, να αναπτυχθεί και να αδράξει ευκαιρίες που δε θα μπορούσε ούτε να διανοηθεί στο παρελθόν. Επίσης, υπάρχουν και άλλα λιγότερο προφανή προνόμια όπως το ότι οι νέοι εργαζόμενοι θα μπορούν να καθοδηγούν άλλους, να προκαλούν τους συναδέλφους τους να ξεπεράσουν τις παρούσες προσδοκίες και να μεταδώσουν τομείς πραγματογνωμοσύνης που δεν αντιπροσωπεύονταν μέχρι σήμερα στην εταιρεία.

Με ποιον τρόπο, όμως, θα μπορέσουμε με επιτυχία να προσεγγίσουμε υποψηφίους με πλεονάζοντα προσόντα;



* Εξωτερικεύστε με ειλικρίνεια την ανησυχία σας. Εάν εξετάζοντας το βιογραφικό ενός υποψήφιου, εντοπίσετε ορισμένα στοιχεία στην εμπειρία του που σας έκαναν να διστάσετε, ρωτήστε για αυτά. Μην απορρίψετε έναν υποψήφιο επειδή ίσως φοβάστε τα επιτεύγματά του. Αντιθέτως, επενδύστε δημιουργικά μαθαίνοντας πώς σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τις δεξιότητες αυτές στη θέση που του προσφέρετε, προσέχοντας να μην επικεντρωθείτε ιδιαίτερα στο παρελθόν. Ανακαλύψτε, τα κίνητρα και τους στόχους του υποψηφίου

* Αναζητήστε γιατί ο υποψήφιος επέλεξε την προσφερόμενη θέση. Γνωρίστε τον υποψήφιο πριν αποφασίσετε να τον απορρίψετε. Μπορεί να υπάρχουν λόγοι που ενδιαφέρεται για τη συγκεκριμένη θέση, όπως το να επιθυμεί να αλλάξει αντικείμενο εργασίας, να μετακόμισε σε μια καινούρια περιοχή ή το να θέλει να εξισορροπήσει την προσωπική με την επαγγελματική του ζωή. Έτσι, θα μπορείτε με ακρίβεια να αποφασίσετε εάν ο εργαζόμενος έχει πάθος για τη δουλειά όταν σας εξηγήσει τους λόγους και τα κίνητρα που επέλεξε αυτή τη δουλειά, ή εάν απλά είναι απελπισμένος και πρόθυμος να αναλάβει την πρώτη δουλειά που του προσφέρεται.

* Αναγνωρίστε ότι οι άνθρωποι με πλεονάζοντα προσόντα χρειάζονται λιγότερη εκπαίδευση. Είναι γεγονός πως σε περιόδους κρίσεις, η εκπαίδευση των εργαζομένων αποτελεί ένα από τα πρώτα προνόμια που αφαιρούνται από τους εργαζομένους. Κατά συνέπεια, η εκπαίδευση ενός καινούριου συνεργάτη θα κοστίσει χρόνο και χρήμα που ίσως ο οργανισμός δε διαθέτει. Αντιθέτως, ένας υπερεξειδικευμένος υπάλληλος είναι έτοιμος να αναλάβει καθήκοντα και να προσφέρει στην εξέλιξη των διαδικασιών.

* Προσλήψεις βασισμένες στη συμπεριφορά. Είναι η τελευταία και πιο σημαντική ίσως συμβουλή. Μπορεί κάποιος να διαθέτει πλεονάζοντα προσόντα, ωστόσο να επιδεικνύει εξαιρετική συμπεριφορά και να είναι ιδιαίτερα κινητοποιημένος για τη θέση. Τότε, ίσως θα έπρεπε να του δώσετε την ευκαιρία ειδικά εάν οι άλλοι υποψήφιοι είναι λιγότερο ειδικευμένοι και δε φαίνεται να ταιριάζουν με την εταιρική κουλτούρα. Άλλωστε, οι προσλήψεις ήταν ανέκαθεν δύσκολή υπόθεση. Μερικές φορές είναι αποδεκτό να επιλέγουμε τον άνθρωπο που μας αρέσει περισσότερο.

Εάν αυτός ο άνθρωπος τυχαίνει να έχει και πλεονάζοντα προσόντα, τότε θα ωφελήσει εσάς και την εταιρεία σε μακροχρόνιο επίπεδο. Αφού λοιπόν γίνει η κατάλληλη επιλογή, πρέπει να αναλογιστούμε την ομαλή προσαρμογή του εργαζομένου στην εταιρεία. «Οι ανεκπλήρωτες προσδοκίες είναι ένας από τους συχνούς λόγους που οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν τις εταιρείες τους» αναφέρει η Β. Erdogan. Έτσι, θα πρέπει να είμαστε σαφείς με τον εαυτό μας, τον προσληφθέντα αλλά και τον υπόλοιπο οργανισμό σχετικά με τις αρμοδιότητες που περιέχει η δουλειά αλλά και τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να εξελιχτεί.

Ιδανικά, λοιπόν, αφιερώνουμε χρόνο ώστε να συσχετίσουμε τους προσωπικούς στόχους του εργαζομένου με αυτούς της εταιρείας, σχεδιάζουμε ένα κοινό πλάνο εξέλιξης και υποστηρίζουμε το στρατηγικό αυτό πλάνο σε όλη την πορεία του. Στη συνέχεια, εξέχοντα ρόλο διαδραματίζει η ευελιξία που προσφέρεται στο νέο εργαζόμενο. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να τους επιτρέψουμε να παίρνουν άδεια όταν θέλουν ή να προσαρμόσουμε ένα ευέλικτο ωράριο εργασίας με βάση τις ανάγκες τους. Επίσης, αν και δύσκολα διαπραγματεύσιμο στη σημερινή οικονομική κατάσταση, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις απολαβές του εργαζομένου. Μπορεί οι συνθήκες να μας επιτρέπουν να εκμεταλλευτούμε τη δυνατότητα ενός καλού υπαλλήλου με χαμηλές απολαβές, ωστόσο θα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι σχετικά με την πρόθεσή μας.

Τέλος, το σημαντικότερο στοιχείο που θα αποβεί καθοριστικό στην ένταξη και παραμονή ενός υπερεξειδικευμένου εργαζομένου είναι η αυτονομία στη λήψη αποφάσεων που απαλείφει τυχόν συναισθήματα δυσαρέσκειας και μειονεξίας. Αγνοήστε λοιπόν τους μύθους. Η κοινή λογική υποδεικνύει ότι αυτοί οι άνθρωποι απέκτησαν πλεονάζοντα προσόντα για κάποιο λόγο, πιθανότατα επειδή ήταν εξαιρετικοί εργαζόμενοι.

Πηγή: hrpro.gr

Κοινωνική Δικτύωση και Εφηβεία: Εσύ πόσους "Friends" έχεις;



Τα κοινωνικά δίκτυα είναι μέρος των εφαρμογών της νέας έκδοσης του παγκόσμιου ιστού που αναφέρεται και ως Web2.0. Οι διαδικτυακές πλατφόρμες κοινωνικών δικτύων επιτρέπουν την επικοινωνία μέσω υπολογιστή, με στόχο οι χρήστες να “παράγουν” και να μοιράζονται πληροφορίες και περιεχόμενο. Όπως αναφέρει η αρχική σελίδα της Ελληνικής έκδοσης του Facebook “Χάρη στο Facebook, συνδέεστε με τους κοντινούς σας ανθρώπους και μοιράζεστε πράγματα μαζί τους”.
Στοιχεία του 2010 από την ίδια έρευνα (EU KIDS Online) δείχνουν ότι στην Ελλάδα το Facebook αποτελεί την πλατφόρμα επιλογής για το 51% των παιδιών ηλικίας 9-16 ετών που έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο και για το 93% των χρηστών κοινωνικών δικτύων. Οι βασικές λειτουργίες στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης είναι η δημιουργία και επεξεργασία του προφίλ, το friending – δηλαδή η οργάνωση και διαχείριση των “φίλων”, και ο σχολιασμός – επικοινωνία. Πρόσθετες λειτουργίες είναι η ανάρτηση μηνυμάτων αλλά και προσκλήσεων σε εκδηλώσεις και συνδέσμων, το “κατέβασμα” βίντεο και μουσικής, το “ανέβασμα” μουσικής, η ενημέρωση του status, η ανάρτηση φωτογραφιών, το blogging, και η δημιουργία και η κοινή χρήση εικονικών αντικειμένων.

Ο βασικός λόγος που οι έφηβοι κάνουν χρήση των κοινωνικών δικτύων είναι για να μένουν συνδεδεμένοι με τους φίλους τους (Lenhart & Madden, 2005). Το 83% των εφήβων χρηστών έχουν προσθέσει σχόλια σε φωτογραφίες που ανήρτησαν οι φίλοι τους, ενώ 77% έχουν αναρτήσει δημόσια μηνύματα σε σελίδες φίλων και περίπου οι μισοί στέλνουν μηνύματα ή συνομιλούν (chat) μέσα από αυτές τις ιστοσελίδες (Lenhart et al., 2010). Τα κοινωνικά δίκτυα παρέχουν πολλαπλά επικοινωνιακά μέσα στους χρήστες του, όπως η ανάρτηση προσκλήσεων σε εκδηλώσεις και παρακολούθηση blogs φίλων. Ενώ το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο είναι ο πιο συνήθης τρόπος διαδικτυακής επικοινωνίας για ενηλίκους, τα κοινωνικά δίκτυα αποτελούν πλέον το βασικό εργαλείο διαδικτυακής επικοινωνίας για τους εφήβους (Boyd & Jenkins, 2006).

Οι σημερινοί έφηβοι αποτελούν μία μοναδική γενιά. Γεννήθηκαν μετά το νέο κύμα της άνθησης της διαδικτυακής τεχνολογίας και νέων εφαρμογών και είναι “σημαδεμένοι” από τα διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας. Πολλές από τις συμπεριφορές των σημερινών εφήβων είναι παρόμοιες με εκείνες των προηγούμενων γενεών. Ανέκαθεν κυριαρχούσε η συμμόρφωση προς τους συνομηλίκους, η σύγκρουση με τους ενήλικες και η ανάγκη για σταδιακή ανεξαρτησία. Ο τρόπος με τον οποίον επικοινωνούν οι έφηβοι της γενιάς του διαδικτύου έχει αλλάξει δραστικά αλλά η σημασία των σχέσεων με τους συνομήλικους παραμένει ισχυρή και αναλλοίωτη. Οι κοινωνικές εκφράσεις, η γλώσσα και οι πρακτικές μπορεί να έχουν αλλάξει αλλά η βασική ανάγκη του “ανήκειν” και της επικοινωνίας με τους συνομηλίκους μένει απαράλλακτη. Η νεολαία πάντα είχε την ανάγκη να συναθροίζεται, να δημιουργεί παρέες και “κλίκες”. Αυτό που γινόταν στο παρελθόν στη γειτονιά ή αργότερα στο εμπορικό κέντρο, τώρα γίνεται στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Τα κοινωνικά δίκτυα συχνά συγκρίνονται με τα “στέκια” των προηγούμενων γενεών (Muri, 2009). Οι συγκρούσεις μεταξύ των συνομηλίκων και οι προβληματικές συμπεριφορές, αντίστοιχα, έχουν μετατοπισθεί στο διαδίκτυο. Κάποια από τα προβλήματα είναι παλιά – όπως οι περιπτώσεις του εκφοβισμού (bullying) – που απλά μεταφέρθηκαν στο διαδικτυακό περιβάλλον (και έγιναν cyber-bullying). Όπως επεσήμανε ο Goodstein “οι διαδικτυωμένοι έφηβοι εξακολουθούν να πειραματίζονται με διαφορετικές ταυτότητες, ανάμεσα σε παρορμητικότητα και ιδεαλισμό, την υπευθυνότητα, την αίσθηση του αήττητου, τη διαχείριση των σωματικών αλλαγών, την απομάκρυνση από τους γονείς και τη δημιουργία ουσιαστικών σχέσεων με φίλους (2007, σελ.2).

Το διαδίκτυο έχει επανακαθορίσει τους τρόπους και τα μέσα που εκφράζουν τις αναπτυξιακές ανησυχίες τους οι έφηβοι. Για τη γενιά του διαδικτύου η αποδοχή από τους συνομήλικους, η αυτο-αξιολόγηση του εαυτού και η διαπραγμάτευση της ταυτότητας εκφράζονται σ’ένα νέο κοινωνικό περιβάλλον – τα κοινωνικά δίκτυα. Τα κοινωνικά δίκτυα έγιναν η νέα πραγματικότητα κοινωνικής αλληλεπίδρασης και το νέο πλαίσιο για την εφηβική ανάπτυξη.

Οι επιπτώσεις της χρήσης του διαδικτύου, και ιδιαίτερα των κοινωνικών δικτύων, στις κοινωνικές σχέσεις, εξακολουθεί να είναι θέμα διαμάχης. Μία επιφανής υπόθεση – που αναφέρεται ως η υπόθεση της μετατόπισης, - υποστηρίζει ότι ο χρόνος που διατίθεται (ή δαπανάται) στην κοινωνική δικτύωση αποσπάται από τη δια ζώσης επικοινωνία (με φίλους και οικογένεια). Η αντίθετη, και περισσότερο θετική άποψη – η υπόθεση της διέγερσης – υποστηρίζει ότι οι διαδικτυακές επικοινωνιακές χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση των υφιστάμενων φιλικών σχέσεων, ενισχύοντας έτσι την κοινωνική προσαρμογή.

Η επικοινωνία μέσω διαδικτύου προσφέρει ευκαιρίες. Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι τα κοινωνικά δίκτυα παρέχουν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη της προσωπικής ταυτότητας των εφήβων αλλά και πεδίο εξάσκησης της ανεξαρτησίας και των κοινωνικών δεξιοτήτων – δύο θεμελιώδεις στόχους της εφηβικής ανάπτυξης. Δεν υπάρχουν δεδομένα που να προτάσσουν περιορισμό της επαφής των εφήβων με τα κοινωνικά δίκτυα.

Στόχος της πολιτείας θα πρέπει να είναι η ενημέρωση των νέων για το σωστό τρόπο χρήσης των κοινωνικών δικτύων – με ασφάλεια και με σεβασμό στους κανόνες. Η γονική διαμεσολάβηση είναι σημαντική και πρέπει να οριοθετεί την ασφαλή χρήση – με τρόπο κατάλληλο για κάθε αναπτυξιακή φάση. Τέλος, η εκπαίδευση στα διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας θα μπορούσε να είναι μέρος των σχολικών προγραμμάτων και πιθανόν και εκπαιδευτικό εργαλείο στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
 
Πηγή: Τζαβέλλλα, Ε. (2011). Κοινωνική Δικτύωση – Συνήθειες και Ψυχολογία Ανήλικων Χρηστών. Επιμορφωτικό υλικό του προγράμματος ΑΡΙΑΔΝΗ.