"Είμαι εγώ", η πιο προσωπική διακήρυξη

Σε όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος ακριβώς σαν εμένα.

Είμαι εγώ.

Υπάρχουν άνθρωποι που μου μοιάζουν σε μερικά σημεία, αλλά κανένας δεν είναι όμοιος με εμένα. Επομένως, ότι προέρχεται από εμένα είναι απόλυτα δικό μου, γιατί εγώ μόνος μου το διάλεξα.

Μου ανήκει ότι έχω: το σώμα μου και όλα όσα κάνει, το μυαλό μου με τις ιδέες του και τις σκέψεις του, τα μάτια μου και οι εικόνες όσων βλέπουν, τα συναισθήματα μου, όποια και αν είναι αυτά: θυμός, χαρά, αποκαρδίωση, αγάπη, απογοήτευση, ενθουσιασμός, το στόμα μου και τα λόγια που ξεστομίζω: ευγενικά, γλυκά ή σκληρά, σωστά η λαθεμένα. Η φωνή μου σιγανή ή δυνατή και όλες μου οι πράξεις, άσχετα αν κατευθύνονται προς εμένα ή προς τους άλλους.

Δικές μου είναι όλες οι φαντασιώσεις, τα όνειρα μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου.

Δικοί μου οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες μου και όλες οι αποτυχίες μου και τα λάθη μου.

Γιατί σε μένα ανήκει ο εαυτός μου, μπορώ να γνωριστώ στενά μαζί του. έτσι μπορώ να τον αγαπάω και να είμαι φίλος μαζί του, με όλες του τις πλευρές. Μπορώ λοιπόν να βάλω όλον τον εαυτό μου να δουλέψει για το συμφέρον μου. Μερικές πλευρές του εαυτού μου με βάζουν σε απορία το ξέρω, και άλλες μου είναι τελείως άγνωστες. ¨όσο όμως διατηρώ φιλικές σχέσεις μαζί του και τον αγαπώ, μπορώ με θάρρος και ελπίδα να αναζητώ λύσεις για τα αινίγματα και τρόπους για να ανακαλύψω πιο πολλά πράγματα για εμένα.

Όπως και αν μοιάζω και αν φαίνομαι, ότι λέω και κάνω, ότι σκέφτομαι κι αισθάνομαι σε οποιαδήποτε στιγμή, όλα αυτά είμαι εγώ. Κι αυτό είναι κάτι αυθεντικό και δείχνει που βρισκόμουν αυτή τη στιγμή.

Όταν αργότερα εξετάσω πώς έμοιαζα και πώς φαινόμουν, τι έκανα κα τι είπα, τι σκέφτηκα και πως αισθάνθηκα, κάποια σημεία μπορεί και να είναι ακατάλληλα. Μπορώ να τα πετάξω τα ακατάλληλα και να κρατήσω όσα αποδείχτηκαν κατάλληλα και να εφεύρω κάτι καινούργιο για να αντικαταστήσω ότι πέταξα.

Βλέπω, ακούω, αισθάνομαι, σκέπτομαι, λέγω και πράττω. Έχω τα εργαλεία που χρειάζομαι για να επιζήσω, να είμαι κοντά με τους άλλους, να είμαι παραγωγικός, να καταλαβαίνω και να βάζω σε τάξη μες στο νου μου το πλήθος των ανθρώπων και των πραγμάτων έξω από εμένα.

Είμαι κύριος του εαυτού μου και, επομένως μπορώ να τον οργανώσω.

Είμαι εγώ και είμαι πολύ εντάξει.

Κείμενο: Virginia Satir

Πηγή:  http://www.thessalonikiartsandculture.gr

Κάποτε ήταν και εκείνοι άνεργοι...

Έχουν γράψει ιστορία, όμως και αυτοί έχουν βιώσει αποτυχίες στη ζωή τους που μπόρεσαν να τους κάνουν πιο δυνατούς και να τους οπλίσουν με πείσμα για να πετύχουν αυτό που θέλουν! Κάποτε ήταν και εκείνοι άνεργοι...αλλά τελικά τα κατάφεραν!


Πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=b_CVitUzvQQ

Αποτυχία στις πανελλήνιες: Και τώρα τι κάνω;

Όπως είναι γνωστό, οι πανελλήνιες εξετάσεις αποτελούν σημείο σταθμό στη ζωή του εφήβου στη χώρα μας και η καλή ή κακή επίδοσή του σε αυτές μπορεί να καθορίσει την εικόνα που θα διαμορφώσει για τον εαυτό του. Μετά από μία περίοδο έντονου άγχους και συνεχούς προσπάθειας, ο αποκλεισμός του μαθητή από την τριτοβάθμια εκπαίδευση  μπορεί να προκαλέσει βαθιά απογοήτευση τόσο στον ίδιο όσο και στην οικογένειά του. Ο φόβος της αποτυχίας που εκδηλωνόταν με άγχος και έντονη ανησυχία κατά τη διάρκεια των εξετάσεων δίνει τη θέση του στην κατάθλιψη και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ακόμη, σε κάποιες περιπτώσεις είναι πιθανό να παρουσιαστούν απώλεια ενδιαφέροντος για κοινωνικές επαφές, εσωστρέφεια ή αυτοκαταστροφικές τάση όπως κατάχρηση αλκοόλ, ουσιών κλπ.

Το κατά πόσο η είσοδος στο πανεπιστήμιο προδιαγράφει την επιτυχία στην ζωή μας και κυρίως μας καθιστά ικανούς για ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις είναι μεγάλη και ανεξάντλητη συζήτηση. Το σημαντικό είναι να μπορέσει ο μαθητής που δεν θα επιτύχει στις πανελλήνιες να ξεπεράσει το φόβο του και να δει καθαρά τις διαθέσιμες επιλογές που έχει από εδώ και πέρα. Σε αυτό το σημείο καταλυτικός είναι ο ρόλος της οικογένειας και σε τι βαθμό θα μπορέσει να υποστηρίξει το παιδί στη λήψη αποφάσεων για τη σταδιοδρομία του.

Οι πανελλήνιες εξετάσεις αποτελούν ένα σημαντικό σταθμό στη ζωή των εφήβων και νέων ατόμων, όμως δεν είναι η μοναδική ευκαιρία. Στο παρελθόν, η κατάλληλη εκπαίδευση συχνά οδηγούσε σε μία ασφαλή θέση εργασίας. Αυτό δεν ισχύει σήμερα. Μπορούμε να κάνουμε βάσιμες υποθέσεις για μελλοντικές ευκαιρίες, αλλά θα υπάρχει πάντοτε αβεβαιότητα! Κανένα πανεπιστήμιο και καμία σπουδή δεν εξασφαλίζει στο μαθητή τη σταδιοδρομία και δεν του δίνει έτοιμες λύσεις. Μέχρι να ολοκληρώσει τις σπουδές σε έναν τομέα που τώρα έχει επιλέξει, μπορεί τα δεδομένα στην αγορά εργασίας να έχουν αλλάξει, νέα επαγγέλματα να έχουν εμφανιστεί και άλλα επαγγέλματα που είναι ενδεχομένως δημοφιλή σήμερα να μην έχουν πια ζήτηση.

Αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό μήνυμα που θα χρειαστεί να περάσει ο γονιός στο παιδί του. Στη σημερινή κοινωνία της δια βίου μάθησης, είναι σημαντικό να αναπτύσσουμε πολύπλευρα την προσωπικότητά μας και να καλλιεργούμε δεξιότητες που θα μας δώσουν τη δυνατότητα να αντεπεξέλθουμε σε διαφορετικά εργασιακά περιβάλλοντα και θα μας ανοίγουν νέες ευκαιρίες σε περιόδους ανεργίας, οικονομικής κρίσης και άλλου είδους δυσκολιών. Για να επιτευχθεί αυτό είναι σημαντικό να μάθει το παιδί να διαχειρίζεται τις αποτυχίες της ζωής και να είναι ικανό να παίρνει αποφάσεις με καθαρό μυαλό.

Οι πανελλήνιες εξετάσεις δεν είναι μία δοκιμασία που θα αποδείξει αν αξίζει ο υποψήφιος και αν διαθέτει τη δύναμη για να επιτύχει. Κανείς δεν εγγυάται ότι εάν περάσει π.χ στην Ιατρική θα γίνει ένας καλός, επιτυχημένος γιατρός. Η επιτυχία δεν κρίνεται μόνο τώρα. Η επιτυχία είναι ένας μακρύς δρόμος που χρειάζεται συνεχή προσπάθεια, προσωπική ενδοσκόπηση και όραμα. Εάν «χτίσει» τα παραπάνω τότε ακόμα και αν δεν περάσει στο πανεπιστήμιο, υπάρχει σίγουρα ένα μέλλον και μία θέση που περιμένει να την κατακτήσει!

Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι περισσότερο επιτυχημένοι στην εργασία τους;

Προτού απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας διευκρινίσουμε τι εννοούμε με τον όρο «ευτυχισμένοι». Για τους κοινωνικούς επιστήμονες, ευτυχισμένα άτομα είναι εκείνα που βιώνουν συχνά θετικά συναισθήματα στη ζωή τους. Βασιζόμενοι σε αυτό τον ορισμό, οι άνθρωποι αποδίδουν καλύτερα στην εργασία τους όταν είναι αυτυχισμένοι; Οι έρευνες αποδεικνύουν ότι η απάντηση είναι καταφατική. Οι ευτυχισμένοι εργαζόμενοι απολαμβάνουν πολλαπλάσια πλεονεκτήματα έναντι των λιγότερο ευτυχισμένων συναδέλφων τους. Αυτό λαμβάνει δύο κύριες μορφές, οι οποίες αναφέρονται στη συνέχεια.

• Επαγγελματική Επίδοση

Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι τείνουν να ξεπερνούν σε επίδοση τους λιγότερο ευτυχισμένους με αρκετούς διαφορετικούς τρόπους. Καταρχάς, τις περισσότερες φορές καταλαμβάνουν καλύτερες θέσεις εργασίας, θέσεις δηλαδή που τους παρέχουν υψηλά επίπεδα αυτονομίας, νοήματος και ποικιλίας. Έπειτα, από τη στιγμή που βρίσκονται στην εργασία τους, ασκούν το επάγγελμά τους με μεγαλύτερη επιτυχία. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το ίδιο αποτέλεσμα εμφανίζεται, επίσης, και στις υψηλότερες βαθμίδες των οργανισμών. Οι πιο ευτυχισμένοι διευθύνοντες σύμβουλοι των εταιρειών συνήθως έχουν πιο ευτυχισμένους υπαλλήλους να εργάζονται για αυτούς. Και, φυσικά, κατ’επέκταση, οι πιο ευτυχισμένοι υπάλληλοι έχουν λιγότερες πιθανότητες να παραιτηθούν. Εν μέρει λόγω αυτού του γεγονότος, οι οργανισμοί στους οποίους εργάζονται αποβαίνουν περισσότερο επικερδείς. Προφανώς δεν είναι δυνατόν να δίνεται τόση έμφαση στη σημασία της ευτυχίας όταν πρόκειται για την επαγγελματική επίδοση.

• Εισόδημα

Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι έχουν υψηλότερα εισοδήματα; Ναι, έχουν. Οι έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι αυτό ισχύει σε διάφορες χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, επειδή οι σχέσεις συνδέονται ως προς τη φύση τους, δεν είναι σαφές κατά πόσο οι άνθρωποι κερδίζουν περισσότερα χρήματα επειδή είναι ευτυχισμένοι ή αν γίνονται ευτυχισμένοι επειδή κερδίζουν περισσότερα χρήματα. Και στις δύο περιπτώσεις η σύνδεση είναι αρκετά ισχυρή.

Τι βρίσκεται πίσω από αυτή την ισχυρή σύνδεση μεταξύ της ευτυχίας και της επιτυχίας στην εργασίας; Όπως στα περισσότερα φαινόμενα της οργανωσιακής συμπεριφοράς, υπάρχουν πολλές απαντήσεις.

Απόσπασμα από το βιβλίο των Greenberg, J. & Baron, R.A. "Οργανωσιακή Ψυχολογία και Συμπεριφορά", επιμ.- μτφρ. Αντωνίου Α.-Σ., σελ. 297-298, εκδόσεις Gutenberg (2013).