Βρες χρόνο...

Βρες χρόνο για δουλειά -
αυτό είναι το τίμημα της επιτυχίας.

Βρες χρόνο για σκέψη -
αυτό είναι η πηγή της δύναμης.

Βρες χρόνο για παιχνίδι -
αυτό είναι το μυστικό της αιώνιας νιότης.

Βρες χρόνο για διάβασμα -
αυτό είναι το θεμέλιο της γνώσης.

Βρες χρόνο να είσαι φιλικός -
αυτό είναι ο δρόμος προς την ευτυχία.

Βρες χρόνο για όνειρα -
αυτά θα τραβήξουν το όχημά σου ως τ' αστέρια.

Βρες χρόνο ν' αγαπάς και ν' αγαπιέσαι -
αυτό είναι το προνόμιο των Θεών.

Βρες χρόνο να κοιτάς ολόγυρα σου -
είναι πολύ σύντομη η μέρα για να 'σαι εγωιστής.

Βρες χρόνο να γελάς -
αυτό είναι η μουσική της ψυχής.

Βρες χρόνο να είσαι παιδί -
για να νοιώθεις αυθεντικά ανθρώπινος.

Τ όνειρο του παιδιού είναι η Ειρήνη.
Τ' όνειρο της μάνας είναι η Ειρήνη.
Τα λόγια της αγάπης κάτω από τα δέντρα είναι η Ειρήνη....

Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα
κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Παιδί μου, για να είσαι ευτυχισμένο...

Πηγή: http://nipiagogoipellas.blogspot.gr/2014/02/blog-post_8.html

Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι περισσότερο επιτυχημένοι στην εργασία τους;

Προτού απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας διευκρινίσουμε τι εννοούμε με τον όρο «ευτυχισμένοι». Για τους κοινωνικούς επιστήμονες, ευτυχισμένα άτομα είναι εκείνα που βιώνουν συχνά θετικά συναισθήματα στη ζωή τους. Βασιζόμενοι σε αυτό τον ορισμό, οι άνθρωποι αποδίδουν καλύτερα στην εργασία τους όταν είναι αυτυχισμένοι; Οι έρευνες αποδεικνύουν ότι η απάντηση είναι καταφατική. Οι ευτυχισμένοι εργαζόμενοι απολαμβάνουν πολλαπλάσια πλεονεκτήματα έναντι των λιγότερο ευτυχισμένων συναδέλφων τους. Αυτό λαμβάνει δύο κύριες μορφές, οι οποίες αναφέρονται στη συνέχεια.

• Επαγγελματική Επίδοση

Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι τείνουν να ξεπερνούν σε επίδοση τους λιγότερο ευτυχισμένους με αρκετούς διαφορετικούς τρόπους. Καταρχάς, τις περισσότερες φορές καταλαμβάνουν καλύτερες θέσεις εργασίας, θέσεις δηλαδή που τους παρέχουν υψηλά επίπεδα αυτονομίας, νοήματος και ποικιλίας. Έπειτα, από τη στιγμή που βρίσκονται στην εργασία τους, ασκούν το επάγγελμά τους με μεγαλύτερη επιτυχία. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το ίδιο αποτέλεσμα εμφανίζεται, επίσης, και στις υψηλότερες βαθμίδες των οργανισμών. Οι πιο ευτυχισμένοι διευθύνοντες σύμβουλοι των εταιρειών συνήθως έχουν πιο ευτυχισμένους υπαλλήλους να εργάζονται για αυτούς. Και, φυσικά, κατ’επέκταση, οι πιο ευτυχισμένοι υπάλληλοι έχουν λιγότερες πιθανότητες να παραιτηθούν. Εν μέρει λόγω αυτού του γεγονότος, οι οργανισμοί στους οποίους εργάζονται αποβαίνουν περισσότερο επικερδείς. Προφανώς δεν είναι δυνατόν να δίνεται τόση έμφαση στη σημασία της ευτυχίας όταν πρόκειται για την επαγγελματική επίδοση.

• Εισόδημα

Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι έχουν υψηλότερα εισοδήματα; Ναι, έχουν. Οι έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι αυτό ισχύει σε διάφορες χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, επειδή οι σχέσεις συνδέονται ως προς τη φύση τους, δεν είναι σαφές κατά πόσο οι άνθρωποι κερδίζουν περισσότερα χρήματα επειδή είναι ευτυχισμένοι ή αν γίνονται ευτυχισμένοι επειδή κερδίζουν περισσότερα χρήματα. Και στις δύο περιπτώσεις η σύνδεση είναι αρκετά ισχυρή.

Τι βρίσκεται πίσω από αυτή την ισχυρή σύνδεση μεταξύ της ευτυχίας και της επιτυχίας στην εργασίας; Όπως στα περισσότερα φαινόμενα της οργανωσιακής συμπεριφοράς, υπάρχουν πολλές απαντήσεις.

Απόσπασμα από το βιβλίο των Greenberg, J. & Baron, R.A. "Οργανωσιακή Ψυχολογία και Συμπεριφορά", επιμ.- μτφρ. Αντωνίου Α.-Σ., σελ. 297-298, εκδόσεις Gutenberg (2013). 

Ας στρίψουμε το τιμόνι της σχέσης μας ……. προς την ευτυχία που αξίζουμε !

Ας στρίψουμε το τιμόνι της σχέσης μας ……. προς την ευτυχία που αξίζουμε !
γράφει η Ιωάννα Θεοδωρακοπούλου http://www.feelweeltoday.com

Ο τρόπος που μάθαμε να σχετιζόμαστε καθώς μεγαλώναμε έχει σημαντική επιρροή στα πάντα, από την επιλογή συντρόφου μέχρι το πόσο καλά προχωρούν οι σχέσεις μας, μέχρι και το πώς τελειώνουν. Γι` αυτό είναι πολύ βοηθητικό για εμάς να αναγνωρίσουμε τις συνήθειες που εδραιώσαμε, προκειμένου να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τα δυνατά αλλά και τα ευάλωτα σημεία μας στις σχέσεις. Η συνήθεια σε συγκεκριμένο τρόπο εξέλιξης των σχέσεων εδραιώνεται στις πρώτες παιδικές σχέσεις και συνεχίζει να λειτουργεί σαν πρότυπο για τις σχέσεις μας ως ενήλικες πια.

Το αντίκτυπο είναι εμφανές στον τρόπο που διαχειριζόμαστε τις ανάγκες μας και πώς τις καλύπτουμε. Αν υπήρξαν ασφαλείς σχέσεις στην παιδική μας ηλικία, μεγαλώνουμε με αυτοπεποίθηση και δεν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες στις σχέσεις μας με τους άλλους. Αν όμως μεγαλώσαμε σε σχέσεις όπου υπήρχε αίσθημα ανασφάλειας και αποφυγή, αυτό μας κάνει να επιλέγουμε συνήθως ανθρώπους που ταιριάζουν σε αυτό το «βλαβερό» μοντέλο σχέσεων, κι έτσι το πιο πιθανό είναι να κάνουμε επιλογές ανθρώπων οι οποίες δεν θα οδηγήσουν στην ευτυχία μας.

Ένα απτό παράδειγμα είναι ότι για να δεθεί με κάποιον και να μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες του, θεωρεί προϋπόθεση το να είναι συνεχώς μαζί και να επιβεβαιώνεται σε κάθε κίνηση ή πρόταση. Για να μπορέσει να το καταφέρει (να το δει στην πραγματικότητα) επιλέγει ανθρώπους αποκομμένους από το κοινωνικό σύνολο οι οποίοι έχουν δυσκολία να συνδεθούν με τους άλλους. Συνήθως είναι απόμακρο καθώς η βασική του πεποίθηση είναι ότι ο μοναδικός τρόπος να καλύψεις τις ανάγκες σου είναι να φέρεσαι σαν να μην έχεις καμία ανάγκη. Γι` αυτό κι επιλέγει κτητικούς ή υπερβολικά απαιτητικούς ανθρώπους οι οποίοι και του δίνουν όλη τους την προσοχή.

Κατά μία έννοια λοιπόν, φτιάχνουμε την πραγματικότητά μας βρίσκοντας συντρόφους που επικυρώνουν τους τύπους δεσμών με τους οποίους μεγαλώσαμε. Αν μεγαλώσαμε σε σχέσεις ανασφάλειας, είναι πιθανό να προβάλουμε ή να αναζητούμε την επαλήθευση παρόμοιων σχέσεων και συνηθειών και ως ενήλικες, ακόμα κι αν αυτές οι συνήθειες μας πληγώνουν και δεν είναι προς όφελός μας.

Και φυσικά αυτό και μόνο είναι ο σημαντικότερος λόγος που θεωρώ απαραίτητο να διερωτηθούμε για τις σχέσεις που ζήσαμε στην αρχή της ζωής μας – με γονείς, αδέρφια, παιδικούς φίλους – ώστε να μπορέσουμε να προσδιορίσουμε τι αφομοιώσαμε σαν γεγονός στις σχέσεις και να καταλάβουμε εν συνεχεία πώς αυτό επηρεάζει τις ενήλικες σχέσεις μας.

Για να πάμε στην πιο ασφαλή σχέση, ένας ενήλικας που μεγάλωσε σε τέτοιες σχέσεις σίγουρα έχει τάση για πιο ικανοποιητικές σχέσεις. Ως παιδί αυτό που έβλεπε στους γονείς του ήταν μια γερή βάση ασφάλειας από την οποία μπορούσε να αναδυθεί και να ανακαλύψει τον κόσμο χτίζοντας βήμα βήμα την δική του ανεξαρτησία. Οι ερωτικές σχέσεις που δημιουργεί μοιάζουν με τις πρώτες του, αισθάνεται ασφάλεια και δέσιμο κι επιτρέπει στον εαυτό του και στον σύντροφο του να έχεις τις δικές του ελευθερίες χωρίς να φοβάται. Στηρίζει τον σύντροφό του στις δυσκολίες του και τον πλησιάζει όταν ο ίδιος έχει ανάγκη να ηρεμήσει και να νοιώσει καλύτερα στις δικές του δύσκολες στιγμές. Σχέσεις ειλικρίνειας, ανοιχτές και ισότιμες με δύο συντρόφους που έχουν την ελευθερία να κυνηγήσουν όσα αγαπούν, ενώ ταυτόχρονα έχουν μια γερή βάση αγάπης ο ένας για τον άλλον απ` όπου αναδύονται και οι δύο. Δεν υφίσταται η ψευδαίσθηση που δημιουργείται σε σχέσεις με βάση την ανασφάλεια, αυτήν δηλαδή της ψεύτικης αίσθησης ασφάλειας, γιατί ο δεσμός τους δεν είναι της φαντασίας τους, οι αληθινές πράξεις αγάπης δεν είναι μια από τις ρουτίνες που επικυρώνουν το επίπεδο ασφάλειας ενώ στην ουσία θα τους απομόνωνε συναισθηματικά μιας και το σημείο αναφορά θα ήταν η τήρηση των ρουτινών. Αντιθέτως λοιπόν, προσφέρουν στήριξη ο ένας στον άλλον όταν κάποιος απ` τους δύο περνάει δύσκολα και αναζητούν ανακούφιση ο ένας στον άλλον όταν αισθάνονται πίεση ή έχουν προβλήματα, είναι ειλικρινείς και ανεξάρτητοι ενώ το κύριο χαρακτηριστικό της σχέσης τους είναι η μεγάλη αγάπη τους.
Όσοι άνθρωποι έχουν μεγαλώσει σε σχέσεις αγωνίας, εύκολα νοιώθουν απεγνωσμένοι και δημιουργούν σχέσεις φαντασίας. Αντί να νοιώσουν την αληθινή αγάπη ή εμπιστοσύνη για τον σύντροφό τους, αισθάνονται συναισθηματική πείνα. Αυτό που ψάχνουν στον σύντροφό τους είναι τον σωτήρα τους ή αυτόν που θα τους ολοκληρώσει. Παρ` όλο που λένε ότι αναζητούν την ασφάλεια και την προστασία και το δείχνουν με την έντονη προσκόλληση σε αυτόν, φέρονται με τρόπο που συχνά διώχνει τον σύντροφό τους.

Νοιώθουν απόγνωση ή ανασφάλεια και η συμπεριφορά τους διογκώνει τους φόβους τους. Όταν αισθανθούν αβεβαιότητα για τα συναισθήματα του άλλου και μη-ασφαλείς, κολλάνε πάνω του, απαιτούν ή γίνονται πολύ κτητικοί. Ερμηνεύουν πράξεις ανεξαρτησίας ως ενδείξεις που ενισχύουν τους φόβους τους καθώς αν ο σύντροφός τους είναι περισσότερο με τους φίλους του, μπορεί να σκεφτούν δεν την αγαπάει πραγματικά κι ότι πρόκειται να την εγκαταλείψει οπότε είχε δίκιο που δεν τον εμπιστευόταν εξ` αρχής.

Όσοι μεγάλωσαν σε αποφευκτικές σχέσεις, η τάση τους είναι να αποστασιοποιούνται συναισθηματικά από τον σύντροφό τους, αναζητούν την απομόνωση και αισθάνονται μια ψευτο-ανεξαρτησία, αναλαμβάνοντας οι ίδιοι τον ρόλο του γονιού τους. Μοιάζουν πολύ εγωκεντρικοί και αφοσιωμένοι στις δικές τους βολές. Η ψευτο-ανεξαρτησία που ανέφερα είναι μια παραίσθηση, καθώς κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη το δέσιμο με άλλους ανθρώπους. Καταλήγουν λοιπόν να ζουν μες στην εσωστρέφεια, αρνούμενοι τόσο την σημασία των αγαπημένων τους αλλά και αποκόπτοντας τον εαυτό τους εύκολα από αυτούς. Συχνά λειτουργούν με ψυχολογικές άμυνες και έχουν την ικανότητα να παγώνουν συναισθηματικά. Ακόμα και σε πολύ έντονες ή φορτισμένες καταστάσεις, μπορούν να κλείσουν τον διακόπτη των συναισθημάτων τους και να μην αντιδράσουν. Για παράδειγμα, αν ο σύντροφός τους είναι αγχωμένος και απειλεί ότι θα τους αφήσει, μπορεί να ανταποκριθούν με ένα «Δεν με νοιάζει».

Στην περίπτωση των ανθρώπων που έχουν μεγαλώσει σε φοβικές σχέσεις, ζουν με αμφιβολίες όπου απ` την μία φοβόνται να δεθούν κι απ` την άλλη τρέμουν στην απομάκρυνση από τους άλλους. Προσπαθούν να ελέγχουν τα συναισθήματά τους αλλά δεν μπορούν. Δεν μπορούν να αποφύγουν έτσι απλά το άγχος ή να ξεφύγουν από τα συναισθήματά τους. Αντίθετα είναι μπερδεμένοι από τις αντιδράσεις τους και συχνά βιώνουν συναισθηματικές καταιγίδες. Η διάθεσή τους είναι ευμετάβλητη, απρόβλεπτη και ανάμεικτη ακόμη και για τους ίδιους. Θεωρούν ότι οι σχέσεις υπάρχουν για να καλύπτεις τις ανάγκες σου αλλά σε περίπτωση που δεθείς αληθινά, οι πιθανότητες να πληγωθείς αυξάνουν σημαντικά. Με άλλα λόγια, το άτομο που θέλουν να πλησιάσουν για ασφάλεια είναι το ίδιο άτομο που φοβόνται να δεθούν. Το αποτέλεσμα, δεν έχουν ιδέα πώς θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες τους. Σαν ενήλικες, βρίσκονται σε δραματικές σχέσεις με πολλά πάνω και κάτω. Συχνά έχουν φόβους ότι θα τους εγκαταλείψουν αλλά παλεύουν να δεθούν. Πλησιάζουν τον σύντροφό τους περισσότερο όταν νοιώθουν ότι τους απέρριψε, και μετά νοιώθουν παγιδευμένοι όταν έχουν έρθει πολύ κοντά. Συχνά, δεν υπάρχει συγχρονισμός μεταξύ του συντρόφου τους κι αυτών. Μπορεί να καταλήξει και σε σχέση βίας – κακοποίησης.

Βλέπετε λοιπόν την επιρροή του τρόπου που μάθαμε να ζούμε τις σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους ως παιδιά. Όμως δεν είναι αναγκαστικό ότι θα αφήσουμε να ορίζει και τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους που αγαπάμε στην ενήλικη ζωή μας. Έχοντας επίγνωση του πως μεγαλώσαμε, μπορούμε να ξεσκεπάσουμε άμυνες που κουβαλάμε στις στενές μας σχέσεις και συναισθήματα που μπλοκάρουμε ώστε να κινηθούμε σε κάτι πιο ασφαλές και μάλιστα κάτι που αξίζουμε γι` αυτό και θα το κερδίσουμε μακριά από αρνητικές επιρροές και όσο πιο κοντά στον άνθρωπο που αγαπάμε.

Έτσι θα απαλλαγούμε από άμυνες ανώφελες μην πω και καταστροφικές και θα εξελιχθούμε σε αυτή τη σχέση. Σίγουρα μπορεί να είναι πολύ βοηθητική και η συνεργασία με ειδικό για την αλλαγή των ανώφελων συνηθειών μας. Έχουμε ανάγκη μαζί με τον σύντροφό μας να αμφισβητήσουμε τις ανασφάλειες και τους φόβους μας που κουβαλάμε από τα πρώτα χρόνια στη ζωή και να καλλιεργήσουμε σχέσεις που θα μας βοηθήσουν να ζήσουμε αυτό που εμάς θα μας κάνει καλύτερους και ευτυχισμένους ολοκληρωτικά !

Δεν το αξίζετε …….. ;

“Θέλω τα παιδιά μου να…”

“Πριν παντρευτώ είχα έξι διαφορετικές θεωρίες για την ανατροφή των παιδιών. Σήμερα έχω έξι παιδιά και καμιά απολύτως θεωρία” – John Wilmot


Τι θέλουμε στ΄ αλήθεια για τα παιδιά μας; Να είναι υπάκουα και βολικά, καλοί μαθητές, πρόθυμα να ακολουθήσουν ό,τι τους προτείνουμε; Να γίνουν επιτυχημένoι ενήλικες με τους όρους της κοινωνίας  μας; Επιθυμούμε να τα δούμε να στέκουν στα πόδια τους και να χαράζουν το δικό τους δρόμο στη ζωή, όποιος κι αν είναι αυτός; Όπως και να΄χει, στο ερώτημα αυτό υπάρχουν δεκάδες διαφορετικές απαντήσεις. Ο σπουδαίος δάσκαλος, συγγραφέας και πατέρας οκτώ παιδιών – τα επτά με τη νυν σύζυγό του - Wayne W. Dyer, κατέγραψε και κατηγοριοποίησε τις απαντήσεις πολλών γονιών κάπως έτσι:

Θέλω τα παιδιά μου να ζήσουν ευτυχισμένα, χωρίς απωθημένα.
Θέλω τα παιδιά μου να μάθουν να απολαμβάνουν τη ζωή και να χαίρονται κάθε μέρα σαν ένα θαύμα.
Θέλω να νιώθουν σημαντικοί και αξιόλογοι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το τι κάνουν.
Θέλω να νιώθουν θετικά συναισθήματα για τον εαυτό τους και τη ζωή.
Θέλω να μεγαλώσουν, γνωρίζοντας  πώς να μην αφήνουν τις αναπόφευκτες αναποδιές της ζωής να τα καταστρέψουν.
Θέλω να αποφύγουν την κατάθλιψη και τη δυστυχία.
Θέλω να μη γίνουν μονομανή και νευρωτικά άτομα.

Φωτογραφία του Randell,flickr

Θέλω να αποκτήσουν  μια  ακλόνητη αίσθηση εσωτερικής γαλήνης  που θα  τα  στηρίζει στις δύσκολες στιγμές.
Θέλω τα παιδιά μου να εκτιμούν το «τώρα». Να χαίρονται  το ταξίδι της ζωής, χωρίς να εστιάζουν την προσοχή τους αποκλειστικά στον προορισμό του.
Θέλω τα παιδιά μου να γνωρίζουν ότι διαμορφώνουν τα ίδια τη ζωή τους και  ότι έχουν τη δύναμη να κάνουν επιλογές και να φέρουν αλλαγές.
Θέλω να είναι ευαίσθητα και υπεύθυνα, με σεβασμό στη φύση και στον άνθρωπο.
Θέλω να είναι πρόθυμα να  εξερευνήσουν το δυναμικό τους και να βιώσουν ικανοποίηση για τη ζωή και το σκοπό της ύπαρξής τους.
Θέλω να μάθουν να αγαπούν και να αγαπιούνται.
Θέλω να ανακαλύπτουν τις ευκαιρίες που κρύβονται μέσα στις αναπόφευκτες οδυνηρές εμπειρίες της ζωής.
Θέλω να έχουν καλές σχέσεις με την υγεία,  σωματική, πνευματική  και ψυχική.

Πηγή: Wayne Dyer, What do you really want for your children (Harper, 2001). Στα ελληνικά: Tι θέλετε στ ΄ αλήθεια για τα παιδιά σας, σε μετάφραση Μαρίνας Λώμη, από τις εκδόσεις Γλάρος.

Το κείμενο αποτελεί αναπαραγωγή δημοσίευσης από την ιστοσελίδα www.newagemama.com 

Ευτυχία είναι η αγάπη...Τέλος!

Τι κάνει τον άνθρωπο πραγματικά ευτυχισμένο;
Έρευνες 75 χρόνων καταλήγουν σε μία μόνο λέξη

Μια από τις πιο μακροχρόνιες μελέτες της ανθρώπινης ανάπτυξης ξεκίνησε το 1938 και ολοκληρώθηκε πρόσφατα. Η έρευνα παρακολούθησε 268 φοιτητές του Χάρβαρντ για 75 χρόνια, μετρώντας ένα μεγάλο φάσμα ψυχολογικών, ανθρωπολογικών χαρακτηριστικών, μαζί με στοιχεία της προσωπικότητας – από το IQ μέχρι τις συνήθειες στο αλκοόλ, τις οικογενειακές σχέσεις – σε μια προσπάθεια να προσδιοριστεί ποιοί είναι οι παράγοντες που συμβάλλουν περισσότερο στην ευτυχία του ανθρώπου. Το businessinsider αναφέρει ότι η μελέτη απέδωσε ένα φάσμα συμπερασμάτων, μεταξύ των οποίων το «ο αλκοολισμός είναι μια διαταραχή με πολύ καταστροφική δύναμη». Επίσης «πάνω από ένα ορισμένο επίπεδο, η νοημοσύνη δεν έχει σημασία». Όμως ο πιο σημαντικός παράγοντας, ο οποίος επηρεάζει πολλές πτυχές της ζωής, είναι η ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της θέρμης των σχέσεων με τους άλλους ανθρώπους και της υγείας και της ευτυχίας στα γηρατειά. Ειδικότερα: Οι άντρες που είχαν «θερμές» σχέσεις με τις μητέρες τους στην παιδική τους ηλικία κατά μέσο όρο κέρδιζαν σημαντικά περισσότερα χρήματα από τους άντρες που μεγάλωσαν με αδιάφορες μητέρες. Οι άντρες που είχαν κακές σχέσεις με τη μητέρα τους στην παιδική τους ηλικία είχαν περισσότερες πιθανότητες να χτυπηθούν από άνοια σε προχωρημένη ηλικία. Επίσης, οι καλή σχέση με τον πατέρα στα παιδικά χρόνια οδηγούν σε χαμηλότερα ποσοστά άγχους, μεγαλύτερη απόλαυση των διακοπών και αύξηση της «ικανοποίησης από τη ζωή» σε ηλικία 75 ετών. Ένας από τους ερευνητές, με δικά του λόγια, ανέλυσε τα αποτελέσματα ως εξής «τα 75 χρόνια έρευνας και τα 20 εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν κατέληξαν σε ένα απλό συμπέρασμα: Ευτυχία είναι η αγάπη. Τέλος». 

Πηγή: www.lifo.gr

ΘΕΛΩ να χαμογελάω!

Έχετε προσέξει τους ανθρώπους γύρω μας; Τους φίλους, τους συνεργάτες, τους περαστικούς στο δρόμο…Οι περισσότεροι έχουν σκυμμένο κεφάλι, μελαγχολικό πρόσωπο, αίσθημα απελπισίας που με δυσκολία εκφράζεται με λόγια. Σαν να έχει χάσει το νόημα της η καθημερινότητα, οι σχέσεις…και τελικά η ίδια η ζωή.

Όμως τι θα γινόταν αν ο καθένας μας σταματούσε να βάζει στόχους και να προσπαθεί να τους πετύχει;

 

Δεν θα περιμένω από τους άλλους να αποφασίσουν για εμένα.
Από σήμερα θα θέτω εγώ τους στόχους για τη δική μου ζωή...

ΘΕΛΩ να μαθαίνω…

ΘΕΛΩ να ταξιδεύω…
ΘΕΛΩ να αγαπάω…

Ε λοιπόν το αποφάσισα...ΘΕΛΩ να χαμογελάω!

Be Happy!

Εξαιρετικό βίντεο για να μη ξεχνάμε τι είναι σημαντικό στη ζωή...