Κακή χρήση των SMS μεταξύ των παιδιών...Ο εκφοβισμός μέσω γραπτών μηνυμάτων γίνεται όλο και συχνότερος!

     

 
Ουάσινγκτον
Όλο και μεγαλύτερος αριθμός παιδιών στις ΗΠΑ καταγγέλλουν ότι έχουν πέσει θύματα εκφοβισμού (bulling) μέσω γραπτών μηνυμάτων στο κινητό τηλέφωνο, κάποια έχουν δεχτεί απειλές ή υφίστανται διασπορά φημών εις βάρος τους, προκύπτει από μελέτη.

Από τους 1.500 μαθητές Γυμνασίου που συμμετείχαν στην έρευνα το 2008, το 24% απάντησαν ότι είχαν «πέσει θύματα παρενόχλησης» μέσω γραπτών μηνυμάτων, σε σχέση με 14% που ήταν το αντίστοιχο ποσοστό για τους ίδιους μαθητές έναν χρόνο πριν, σύμφωνα με το αποτέλεσμα της έρευνας που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.

Με τον όρο «παρενόχληση» οι ερευνητές εννοούν ότι οι μαθητές είχαν διαδώσει φήμες για συμμαθητές τους, έκαναν «προσβλητικά ή αρνητικά σχόλια» σε βάρος τους ή τους απειλούσαν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Μισέλ Ιμπάρα από την οργάνωση Internet Solutions for Kids στο Σαν Κλεμέντε της Καλιφόρνιας, τόνισαν πως τα συμπεράσματα δείχνουν ότι πρέπει να δοθεί προσοχή στα μηνύματα που στέλνουν τα παιδιά από τα κινητά τους, αλλά οι γονείς δεν πρέπει να πανικοβληθούν.

«Δεν υπάρχει λόγος πανικού, αλλά ούτε να στερήσουν (οι γονείς) τα κινητά από τα παιδιά τους. Η πλειοψηφία των παιδιών φαίνεται να χειρίζεται τις νέες τεχνολογίες χωρίς προβλήματα», υπογράμμισε η Μισέλ Ιμπάρα.

Στην έρευνα συμμετείχαν 1.588 παιδιά από 10 ως 15 χρόνων, που απάντησαν για πρώτη φορά σε ερωτήσεις το 2006. Η ίδια έρευνα επαναλήφθηκε το 2007 και το 2008 με τη συμμετοχή περίπου των 2/3 των παιδιών.

Σχετικά με την παρενόχληση μέσω διαδικτύου δεν σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές.

Το 2008 το 39% των μαθητών δήλωσαν πως «μερικές φορές» δέχτηκαν διαδικτυακή παρενόχληση. Ποσοστό μικρότερο του 15% δήλωσε πως έπεσε θύμα διαδικτυακού εκφοβισμού.

Ακόμα και όταν οι μαθητές δέχονται έντονα πειράγματα, οι περισσότεροι φαίνεται να τα ξεπερνούν και αυτό, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι καλό σημάδι.

Από αυτούς που δήλωσαν ότι έχουν υποστεί παρενόχληση, το 20% ανέφερε πως «αισθάνθηκε πολύ ή υπερβολικά άσχημα».

Η κ.Ιμπάρα και οι συνεργάτες της επισήμαναν πως το βασικό μήνυμα προς τους γονείς είναι να προσπαθούν να βοηθούν τα παιδιά τους να χειρίζονται τις σχέσεις τους με υγιή τρόπο, αφού το πρόβλημα του εκφοβισμού και της παρενόχλησης είναι ουσιαστικά θέμα σχέσεων.

Ο διαδικτυακός εκφοβισμός παραμένει μικρότερο πρόβλημα σε σχέση με τον «παραδοσιακό» τρόπο, υποστηρίζουν οι επιστήμονες.
«Η κακία και ο εκφοβισμός συνηθέστερα εκδηλώνονται πρόσωπο με πρόσωπο», σχολιάσε ο Ντέιβιντ Φίνκελχορ από το Ερευνητικό Κέντρο Εγκλημάτων κατά Παιδιών στο Πανεπιστήμιο του Νιου Χαμσάιρ.

health.in.gr, ΑΠΕ/Reuters

Επιτακτική η Ανάγκη Συμβουλευτικής Υποστήριξης και στους Χαρισματικούς Μαθητές






Αντωνίου, Α.-Σ., & Σωτηράκη, Κ. (2011). Επιτακτική η ανάγκη συμβουλευτικής υποστήριξης και στους χαρισματικούς μαθητές. Στο: Εταιρεία Ειδικής Παιδαγωγικής Ελλάδος (Επιμ.) Η Ειδική Αγωγή Αφετηρία Εξελίξεων στην Επιστήμη και την Πράξη (Τόμος Δ’, σελ. 264-276). Αθήνα: Εκδόσεις Γρηγόρη

Έρωτας: Τα Μυστικά της Έλξης

Οι ρομαντικές σχέσεις αρχίζουν με τον έρωτα. Αν δεν υπάρχει πάθος από την αρχή προφανώς δεν μπορεί αυτό να χαθεί αργότερα. Κατά συνέπεια, όσοι ξεκινούν μία σχέση για άλλους λόγους πλην του έρωτα, καθώς και όσοι δεν πιστεύουν στον έρωτα ή όσοι ψάχνουν το “σωστό” άτομο αλλά δεν το βρίσκουν ποτέ, δεν είναι δυνατόν να υποστούν φθορά σε μία ερωτική σχέση.

Ο έρωτας, είτε είναι κεραυνοβόλος είτε είναι αργά αναδυόμενο πάθος, είναι η ιδανική φάση σύμφωνα με την οποία κρίνεται ολόκληρη η σχέση – συνήθως δυσμενώς. Αυτή είναι η φάση την οποία οι εραστές θέλουν να διατηρήσουν ή να ανακτήσουν. Ξελόγιασμα, τύφλωση, πάθος. Οι εραστές θέλουν να πιστεύουν ότι ο έρωτάς τους είναι μοναδικός, μαγικός, κάτι που οι ποιητές μπορούν να περιγράψουν καλύτερα. Θέλουν να πιστεύουν ότι η έλξη ανάμεσα στους εραστές είναι μία μυστική ένωση των ψυχών, αυτό που ο Victor Herbert περιέγραψε ως “το γλυκό μυστήριο της ζωής”.

Οι ψυχολόγοι εντούτοις δεν προτίθενται να αφήσουν τον έρωτα στους ποιητές, τους ρομαντικούς ονειροπόλους και τους ερωτευμένους. Θέλουν να ανακαλύψουν τι ελκύει τους ερωτευμένους μεταξύ τους, να εξηγήσουν πώς ερωτεύεται κάποιος ένα συγκεκριμένο άτομο και γιατί. Στην ερώτηση γιατί ερωτεύτηκαν το σύντροφό τους οι συνεντευξιαζόμενοι συμπεριλαμβάνουν στην απάντησή τους έναν κατάλογο αρετών όπως εμφάνιση, προσωπικότητα, επιτεύγματα και αξίες (παρόμοιες με τις δικές τους και συνεπώς “σωστές”). Σπάνια αναφέρουν τους τρόπους με τους οποίους ο αγαπημένος πληροί κάποια πολιτισμικά πρότυπα (“Προέρχεται από μία πολύ καλή οικογένεια με άριστη εκπαίδευση”). Ούτε αναφέρονται συνήθως στη συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν, ως αποτέλεσμα κάποιου συμβάντος στην εργασία ή την προσωπική τους δουλειά, όταν ερωτεύτηκαν.

Όταν οι άνθρωποι ερωτεύονται έχουν την τάση να θεωρούν ότι η μαγεία οφείλεται αποκλειστικά στις ελκυστικές ιδιότητες του αγαπημένου τους. Αισθάνονται ότι η παραδοχή κάποιων εξωτερικών δυνάμεων που τους έχουν επηρεάσει, μειώνει τη μαγεία του έρωτα ή τη μαγεία του αγαπημένου. Προτιμούν να θεωρούν ότι είναι ανεξάρτητοι, διαφορετικοί, ότι η αγάπη τους είναι ικανή να διαψεύσει τους κανόνες. Αλλά οι μελέτες δείχνουν ότι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γνωρίζουμε κάποιον είναι εξαιρετικά σημαντικές.

Οι δύο εξωγενείς μεταβλητές που έχουν προσελκύσει το μεγαλύτερο ερευνητικό ενδιαφέρον είναι η γειτνίαση και η συναισθηματική διέγερση. Οι μελέτες δείχνουν ότι οι άνθρωποι, τουλάχιστον μεταφορικά, παντρεύονται το γείτονα τους. Σε μία κλασική μελέτη (Bossard, 1932), εξετάστηκαν 5.000 άδειες γάμου. Τα ευρήματα έδειξαν ότι το 33% των ζευγαριών ζούσαν μέσα σε μια έκταση πέντε οικοδομικών τετραγώνων ο ένας από τον άλλον προτού γνωριστούν και παντρευτούν. Τα ποσοστά των γάμων μειώνονταν σταθερά και ενδεικτικά καθώς αυξανόταν η γεωγραφική απόσταση μεταξύ των κατοίκων. Είναι προφανές ότι για να ερωτευτούν δύο άνθρωποι πρέπει να έχουν κάποια πιθανότητα να συναντηθούν αλλά  η πιθανότητα να ερωτευτούν μεταξύ τους μεγαλώνει όταν συναντιούνται συχνότερα. Ο Robert Zajonc πιστεύει ότι το φαινόμενο αυτό είναι επακόλουθο της “επανειλημμένης έκθεσης”. Η επανειλημμένη έκθεση μας δημιουργεί την πεποίθηση ότι ο άλλος δεν είναι επικίνδυνος και συνεπώς μπορούμε να χαλαρώσουμε και να αντιδράσουμε θετικά.

Όταν βρισκόμαστε σε διέγερση είναι πιο πιθανό να ερωτευτούμε – επίσης όταν είμαστε θυμωμένοι, φοβισμένοι, όταν ζηλεύουμε, όταν νιώθουμε ευφορία ή όταν αισθανόμαστε ότι μας απορρίπτουν. Στην πραγματικότητα όταν κάποιος βιώνει μια σωματική διέγερση που συνοδεύεται από έντονα συναισθήματα είναι ένα εν δυνάμει ρομαντικό άτομο. Αν ένας άντρας συναντήσει μία όχι ιδιαίτερα θελκτική γυναίκα ενώ βρίσκεται σε κατάσταση ταραχής, το πιθανότερο είναι να αισθανθεί εντονότερη έλξη για αυτήν παρά αν βρισκόταν σε κανονικές συνθήκες.

Σύμφωνα με τους Walster και Berscheid, χρειάζονται δύο πράγματα για να ερωτευτεί κανένας: η διέγερση και η ρομαντική ερμηνεία της. Όταν κάποιος υποφέρει από τον πόνο της απόρριψης είναι ώριμος για μία αντισταθμιστική ερωτική σχέση. Σε περιόδους πολέμου οι εραστές ανακαλύπτουν το πάθος στη σκιά του θανάτου. Μία γυναίκα που αναρρώνει από το θάνατο του πατέρα της είναι ώριμη να ερωτευτεί, και το ίδιο συμβαίνει με όσους είχαν κάποια τραυματική εμπειρία ή με όσους πρόκειται να εγκαταλείψουν κάποιον τόπο για πάντα. Τα ευτυχή περιστατικά επίσης οδηγούν στον έρωτα. Παράδειγμα τα ζευγάρια που συναντήθηκαν σε κάποιο γάμο, σε διακοπές ή την πρώτη ζεστή μέρα της άνοιξης.

Ένα σημαντικό μέρος της συναισθηματικής διέγερσης του ξελογιάσματος προέρχεται από την πρόκληση και τους κινδύνους που συνεπάγεται ο έρωτας. Γιατί ενώ είναι θαυμάσιο να ερωτεύεται κανένας είναι ταυτόχρονα παράτολμο και επικίνδυνο. Σημαίνει ότι γίνεσαι ευάλωτος. Σημαίνει ότι μπορεί να πληγωθείς ή να απογοητευτείς. Όπως μία δύσκολη ανάβαση στα βράχια είναι πιο διεγερτική από μία βόλτα σε ένα λόφο – επειδή περιλαμβάνει περισσότερους κινδύνους – έτσι και ο έρωτας είναι πιο διεγερτικός από τη συμπάθεια. Αυτό το είδος της συναισθηματικής διέγερσης εμφανίζεται και αργότερα στη ζωή του ζευγαριού κάθε φορά που η σχέση αντιμετωπίζει κάποια απειλή, λόγου χάρη, ως αποτέλεσμα της εμπλοκής ενός από τους συντρόφους με κάποιο άλλο πρόσωπο.

Απόσπασμα από το βιβλίο: Pines, A.M. (2007). Η Φθορά στην Ερωτική Σχέση: Αιτίες και Θεραπείες. Αθήνα: Περίπλους.