Πότε Δυο Άνθρωποι Ερωτεύονται;

Όλη μας η ζωή περιστρέφεται γύρω από σχέσεις και η πραγματική ευτυχία αφορά το πόσο κοντά και αγαπημένα νιώθουμε όταν είμαστε μαζί με τους άλλους, είτε είναι φίλοι, είτε ερωτικοί σύντροφοι είτε οι γονείς μας.

Ο έρωτας, το απόλυτο συναίσθημα. Ο Νίτσε είχε πει πως «οι ερωτευμένοι είναι τρελοί» και κατά μία έννοια είχε δίκιο. Όταν είμαστε ερωτευμένοι αλλάζει ο τρόπος που νιώθουμε και αντιλαμβανόμαστε τη ζωή. Όμως πότε δυο άνθρωποι ερωτεύονται;

Υπάρχουν συνθήκες που βοηθούν το να ερωτευτούμε; Άραγε τα ετερώνυμα πραγματικά έλκονται;

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν τον έρωτα

Ας δούμε ποιοι παράγοντες παίζουν ρόλο και βοηθούν ώστε να ερωτευτούν δυο άνθρωποι:

1^ος Παράγοντας: Ο Συγχρονισμός (timing)

Κανείς μπορεί να ερωτευθεί όταν δεν το περιμένει καθόλου, από απλή τύχη ή σύμπτωση. Ένας ιδανικός σύντροφος μπορεί να κάθεται δίπλα σου στο πάρτι αλλά να μην τον προσέξεις αν είσαι απασχολημένος/-η με θέματα της δουλειάς, ή αν είσαι ήδη σε μια άλλη σχέση ή με κάποιο άλλο τρόπο συναισθηματικά μη διαθέσιμος/-η.

Αν όμως μόλις μπήκες στο κολλέγιο ή μετακόμισες μόνος/-η σε άλλη πόλη, αν πρόσφατα βγήκες από μια μη ικανοποιητική σχέση, αν άρχισες να βγάζεις αρκετά λεφτά για να κάνεις οικογένεια, αν είσαι μόνος-η ή πέρασες μια δύσκολη δοκιμασία ή τέλος αν έχεις παρά πολύ ελεύθερο χρόνο τότε έχεις τις «προδιαγραφές» για να ερωτευθείς. Πιο συγκεκριμένα, οι άνθρωποι που είναι σε συναισθηματική ένταση, είτε από χαρά, άγχος, φόβο, περιέργεια, λύπη είτε από οποιαδήποτε άλλο συναίσθημα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να ερωτευθούν, είναι πιο ευάλωτοι στο πάθος.

2^ος Παράγοντας: Η Κοντινότητα

Η κοντινότητα μπορεί να παίξει και αυτή τον ρόλο της. Τείνουμε να επιλέγουμε ανθρώπους που είναι κοντά μας.

3^ος Παράγοντας: Το Μυστήριο

Ένας άλλος παράγοντας στην επιλογή συντρόφου είναι το μυστήριο. Έχει φανεί πως και τα δυο φύλα έλκονται από ανθρώπους τους οποίους βρίσκουν μυστηριώδεις. Όπως είχε γράψει και ο Μπωντλαίρ: «Η αγάπη μας για τις γυναίκες είναι σε αναλογία με το βαθμός της ανοικειότητας (strangeness) προς εμάς».

Το αντίθετο είναι επίσης αλήθεια. Η οικειότητα μπορεί να απομακρύνει τις σκέψεις για μια ρομαντική σχέση. Σχεδόν όλα τα άτομα έχουν μια σεξουαλική αποστροφή σε πάρα πολύ οικεία πρόσωπα. Προτιμούν να σχετίζονται με ξένους.

4^ος Παράγοντας: Τα ετερώνυμα έλκονται;

Παρόλο που οι περισσότεροι άνθρωποι ανά τον κόσμο που νιώθουν ερωτική έλξη για «αγνώστους» μη οικείους, επιλέγουν να έχουν αυτούς που έχουν την ίδια εθνότητα, το ίδιο κοινωνικό, θρησκευτικό και οικονομικό υπόβαθρο, ίδιο βαθμό νοημοσύνης και παρόμοιες συμπεριφορές, προσδοκίες, αξίες, ενδιαφέροντα και παρόμοιες κοινωνικό- επικοινωνιακές δεξιότητες.

5^ος Παράγοντας: Η Συμμετρία

Η τάση μας να επιλέγουμε ανθρώπους με «καλές» αναλογίες είτε στο πρόσωπο είτε στο σώμα.

6^ος Παράγοντας: «Μου θυμίζεις κάποιον που ήξερα όταν ήμουνα παιδί…»

Άνθρωποι που αγαπήσαμε και μας φρόντισαν καταγράφονται ως θετικά μοντέλα και πολλές φορές στην ενήλικη ζωή μας ο/η σύντροφος μας μπορεί να έχει στοιχεία αυτού του ανθρώπου πχ ενός αδελφού που μας φρόντιζε, του πατέρα, της γυναίκας που μας κρατούσε όταν ήμασταν παιδιά κτλ.

Κλείνοντας, ας μην ξεχνάμε πως η πλειοψηφία των παραπάνω παραγόντων, μας επηρεάζουν χωρίς να τους αντιλαμβανόμαστε και όπως τα περισσότερα πράγματα στη ζωή, έτσι και ο έρωτας έρχεται χωρίς να τον περιμένουμε γιατί στον έρωτα όλα είναι πιθανά!

 
Πηγή: http://www.eramoulaki.gr

Πόσο "τυχαία" επιλέγουμε σύντροφο; Όταν βγαίνει το παιδί από μέσα μας...

Οι ερωτικές εικόνες αναπτύσσονται πολύ νωρίς στη ζωή του ατόμου και είναι πολύ ισχυρές γιατί θεμελιώνονται στη μνήμη εμπειριών που συνέβησαν πριν από την ανάπτυξη της γλώσσας. Οι γονείς κληροδοτούν τις ερωτικές εικόνες στα παιδιά τους με δύο τρόπους: με τον τρόπο που εκφράζουν (ή δεν εκφράζουν) την αγάπη τους στα παιδιά τους και με τον τρόπο που εκφράζουν (ή δεν εκφράζουν) την αγάπη τους μεταξύ τους. Εφόσον η σχέση των γονιών, για του περισσότερους ανθρώπους, είναι η σχέση που παρατηρούν πρώτα, από κοντά και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, είναι αυτή που έχει την ισχυρότερη επίδραση στις ερωτικές τους εικόνες. Οι άνθρωποι που μεγαλώνουν σε οικογένειες γεμάτες ένταση και συγκρούσεις διαμορφώνουν έννοιες αγάπης και σχέσης πολύ διαφορετικές από όσους μεγάλωσαν σε ένα θερμό και στοργικό οικογενειακό περιβάλλον.

Οι ερωτικές εικόνες επομένως είναι εξαιρετικά επηρεασμένες από τις πρώτες μας προσωπικές ερωτικές εμπειρίες. Εσωτερικεύουμε την εικόνα του ατόμου που μας δίδαξε το νόημα της αγάπης ικανοποιώντας (ή μη ικανοποιώντας) τις φυσικές και συναισθηματικές μας ανάγκες στη διάρκεια των πρώτων ημερών της ζωής μας. Όταν ενηλικιωθούμε αναζητούμε ένα σύντροφο που ταιριάζει με αυτήν την εσωτερικευμένη εικόνα. Ορισμένοι αναζητούν τη φυσική ομοιότητα. Μια γυναίκα λόγου χάρη, ελκύεται από άντρες που, όπως ο πατέρας της, είναι κοντοί, μελαχρινοί και σκληροί, αλλά όμορφοι. Άλλοι επιζητούν τη συναισθηματική ομοιότητα. Ένας άντρας ελκύεται από γυναίκες που μοιάζουν με τη μητέρα του: έξυπνες, λαμπερές, αποφασιστικές. Ορισμένοι άνθρωποι ψάχνουν για το ακριβώς αντίθετο είδος από αυτό των γονιών τους. Ένας άντρας που η μητέρα του ήταν αδιάκριτη, συναισθηματική, μεγαλόσωμη και μελαχρινή, ελκύεται από γυναίκες απόμακρες, συγκροτημένες, αδύνατες, ξανθές.

Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε συναισθηματική διέγερση και συναντήσουν ένα άτομο που ταιριάζει στην εσωτερικευμένη εικόνα τους, με κάποιο σημαντικό τρόπο, προβάλουν αυτήν την εικόνα πάνω του. Για αυτό όταν οι άνθρωποι ερωτευτούν πολύ συχνά στη ζωή τους ακούμε να λένε : «Νιώθω σαν να το γνώριζα όλη μου τη ζωή».

Για αυτό άλλωστε πολύ συχνά εκπλήσσονται και απογοητεύονται όταν ανακαλύπτουν, αφού περάσει η περίοδος του ξελογιάσματος, ότι ο/η σύντροφός τους έχει κάποια άσχημα προσωπικά χαρακτηριστικά που δεν είχαν παρατηρήσει και δεν διαθέτει όλες εκείνες τις θαυμάσιες ποιότητες που παρατηρούσαν τα ερωτοχτυπημένα μάτια τους. Μοιάζει σαν να μην έβλεπαν το πραγματικό πρόσωπο, παρά μόνο την προβολή της εσωτερικευμένης ερωτικής εικόνας τους.

Οι ερωτικές εικόνες έχουν μια ισχυρή επίδραση στην επιλογή του συντρόφου. Το θέμα της ασυνείδητης επιλογής συντρόφου έχει απασχολήσει πολλούς συγγραφείς με ψυχοδυναμικό προσανατολισμό. Σύμφωνα με μία εκδοχή αυτής της άποψης, οι άνθρωποι παντρεύονται το χειρότερο εφιάλτη τους: όσοι φοβούνται την απόρριψη και την εγκατάλειψη λόγου χάρη, παντρεύονται αυτούς που φοβούνται την παρεμβατικότητα και την προσκόλληση. Ενώ ο ένας από τους συντρόφους αναζητά την οικειότητα, ο άλλος αναζητά την απόσταση. Μια πιθανή εξήγηση για αυτήν την φαινομενικά παράλογη επιλογή είναι η «ψυχαναγκαστική επανάληψη», η οποία εξαναγκάζει τους ανθρώπους να επαναλαμβάνουν τα τραύματα της παιδικής τους ηλικίας. Οι άνθρωποι φοβούνται  την απόρριψη και την εγκατάλειψη, επειδή τη βίωσαν ως παιδιά και για αυτό εξαναγκάζονται ψυχολογικά να επαναλαμβάνουν αυτό το τραύμα ως ενήλικες. Και ποιος είναι ο καταλληλότερος για αυτήν την ψυχαναγκαστική επανάληψη από ένα σύντροφο που επαναλαμβάνει ένα τραύμα παρεμβατικότητας και προσκόλλησης;

Σύμφωνα με τη δεύτερη ψυχοδυναμική εκδοχή, η ασυνείδητη επιλογή συντρόφου οφείλεται στην ανάγκη των ανθρώπων να επουλώνουν τις πληγές των παιδικών τους χρόνων. Μολονότι μία τέτοια σχέση μοιάζει με αληθινή κόλαση, στην πραγματικότητα προσφέρει σε αμφότερους τους συντρόφους την καλύτερη πιθανή ευκαιρία να επουλώσουν αυτά τα τραύματα.

Ορισμένες φορές, οι εσωτερικευμένες εικόνες μπορεί να είναι πολύ αρνητικές. Όταν τα αρχικά ερωτικά πρότυπα που βιώνει το παιδί είναι απόμακρα, ψυχρά και κολαστικά θα αποτελέσουν τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά των εσωτερικευμένων ερωτικών εικόνων που θα φέρει και ως ενήλικας. Τέτοιοι ενήλικες τείνουν να ερωτεύονται συνεχώς ανθρώπους απόμακρους, ψυχρούς και κολαστικούς που είναι βέβαιο ότι δε θα ανταποκριθούν στην αφοσίωσή τους. Μπορεί να παραπονιούνται με πικρία ότι ο σύντροφός τους είναι ψυχρός, αλλά όταν έχουν την ευκαιρία να είναι με κάποιο θερμό αφοσιωμένο και στοργικό σύντροφο, τον απορρίπτουν: ένα τέτοιο άτομο δεν ταιριάζει στην ερωτική εικόνα τους και επομένως δεν πυροδοτεί μέσα τους την ερωτική φλόγα.

Ορισμένα ζευγάρια φαντάζονται ότι μοιράζονται κάποια ερωτικά ιδανικά ενώ στην πραγματικότητα έχουν πολύ διαφορετικές εικόνες για την τέλεια σχέση. Ακόμη και όταν δύο άνθρωποι είναι συναισθηματικά διεγερμένοι και οι ερωτικές τους εικόνες ταιριάζουν, μια πιο προσεκτική εξέταση είναι απαραίτητη προτού αποφασίσουν να αφοσιωθούν ο ένας στον άλλον.   

Πηγή: Pines, A. (2007). Η φθορά στην Ερωτική Σχέση: Αιτίες & Θεραπείες. Αθήνα: Περίπλους .

Ερωτικά Φίλτρα: Πώς Ανακαλύπτουμε το Άλλο μας Μισό;

Τα ερωτικά φίλτρα βοηθούν τους ανθρώπους να εντοπίσουν τους «ακατάλληλους» και να ανακαλύψουν ανάμεσα στους υποψήφιους τον ένα και μοναδικό με τον οποίο μπορούν να «αφήσουν τον εαυτό τους» να ερωτευτεί, τον ένα με τον οποίο ο γάμος θα μοιάζει κάτι φυσικό. Για παράδειγμα μία συμβατική γυναίκα προσέχει έναν άνδρα σε μία ιδιαίτερα δραματική στιγμή, στη διάρκεια μίας ληστείας σε μία τράπεζα. Εκείνος είναι ψηλός και μελαχρινός σαν τον πατέρα της και μοιάζει να διαθέτει αυτοκυριαρχία. Αυτή είναι ξεκάθαρα συναισθηματική διέγερση εξαιτίας του κινδύνου. Θα ερωτευτεί τον άνδρα; Αυτό δεν είναι πιθανό, αν αυτός είναι ο ληστής. Τα ερωτικά της φίλτρα της λένε ότι δεν αποτελεί κατάλληλο υποψήφιο για έναν ευτυχισμένο γάμο.

Οι ψυχολόγοι έχουν επικεντρώσει μεγάλο μέρος της έρευνάς τους στα ερωτικά φίλτρα – ποιος ερωτεύεται ποιόν και ποιος παντρεύεται ποιόν. Ένα από τα φίλτρα που έχουν προσελκύσει το μεγαλύτερο ερευνητικό ενδιαφέρον είναι η ομοιότητα. Σε μία κλασική μελέτη μνηστευμένων ζευγαριών, διαπιστώθηκαν ομοιότητες στην καταγωγή, τη μόρφωση, το εισόδημα και την κοινωνική θέση των γονιών, στη θρησκεία, τον τύπο των οικογενειακών σχέσεων, την κοινωνικότητα, τη διάθεση ελεύθερου χρόνου, τις συνήθειες (Burgess & Wallin, 1953). Επίσης, άλλες μελέτες ανακάλυψαν ότι ομοιότητες σε πράγματα όπως ευφυΐα, σωματικά γνωρίσματα και θελκτικότητα, πνευματική υγεία, ψυχολογική ωριμότητα, αναπτυξιακή ανεπάρκεια κι ακόμη γενετική συγκρότηση αποτελούσαν μέρος της εικόνας. Το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας εστιάζεται εντούτοις στις ομοιότητες στη συμπεριφορά και την προσωπικότητα. Το συμπέρασμα: Στα ευτυχισμένα ζευγάρια οι σύντροφοι μοιάζουν περισσότερο μεταξύ τους από ότι στα δυστυχισμένα.

Ο Theodore Reik στο βιβλίο του The Need to Be Loved παρατήρησε ότι οι άνθρωποι ερωτεύονται για εγωιστικούς λόγους. Αισθάνονται ότι κάτι τους λείπει και αναζητούν τη χαμένη ποιότητα σε ένα σύντροφο (Reik, 1964). Για αυτό το λόγο ένας λογικός από τη φύση του άνδρας ελκύεται από μία υπερβολικά συναισθηματική γυναίκα. Κάθε ένας τους προσφέρει μέρος των ποιοτήτων που χρειάζονται για την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς τους και οι δύο ωφελούνται από το τμήμα που προσφέρει ο άλλος.

Ο Murstein (1976) αναφέρεται στη θεωρία της ανταλλαγής και υποστηρίζει ότι η έλξη εξαρτάται από την έντιμη ανταλλακτική αξία των προσωπικών αρετών και υποχρεώσεων που φέρει ο κάθε σύντροφος. Αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως έλλογα όντα που εξετάζουν προσεκτικά τους υποψήφιους εραστές τους και δημιουργούν σχέσεις που υπόσχονται ότι θα τους προσφέρουν τη μέγιστη δυνατή ικανοποίηση με το λιγότερο κόστος. Με άλλα λόγια, ο έρωτας συμβαίνει όταν αμφότεροι οι σύντροφοι αισθάνονται ότι πέτυχαν την καλύτερη δυνατή συμφωνία.

Για να πετύχει κανείς μία καλή συμφωνία, οι υποψήφιοι πρέπει να περάσουν από μία εξονυχιστική εξέταση. Το είδος της εξέτασης που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι όταν επιλέγουν ένα σύντροφο περιλαμβάνεται στη «θεωρία του φίλτρου», η οποία περιγράφει τη διαδικασία της επιλογής του συντρόφου από την πρώτη γνωριμία μέχρι το γάμο. Διαφορετικά φίλτρα λειτουργούν κατά τη διάρκεια της έλξης, της ερωτοτροπίας και του γάμου. Όταν οι άνθρωποι γνωρίζονται, η κοινωνική θέση και ο τόπος κατοικίας τους περιορίζουν το πεδίο των υποψηφίων. Μόνο αφού περάσουν αυτή την αρχική εξέταση μπορούν τα ζευγάρια να ανακαλύψουν τις κοινές αξίες και τα ενδιαφέροντά τους. H διαφωνία ως προς σημαντικές αξίες δεν βοηθάει την περαιτέρω ανάπτυξη της σχέσης. Μια βαθύτερη σχέση διευκολύνει την ανακάλυψη των συμπληρωματικών ψυχολογικών αναγκών. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται έναν ορισμένο βαθμό ασφάλειας σε μία σχέση προτού ρίξουν τις άμυνές τους και παραδεχτούν συναισθηματικές ανάγκες όπως είναι η μητρική ή πατρική μεταχείριση. Αυτό που θα χρειαστεί να επισημάνουμε τελικά είναι ότι όλα τα ερωτικά φίλτρα λειτουργούν σε διαφορετικό βαθμό για διαφορετικούς ανθρώπους και σε διαφορετικές φάσεις σε μία σχέση.
Πηγή: Pines, A.M. (2007). H Φθορά στην Ερωτική Σχέση: Αιτίες & Θεραπείες. Αθήνα: Περίπλους.

Η Επιλογή του «Τέλειου Συντρόφου»

της Martie G. Haselton
Η κυρία Μάρτι Τζ. Χέιζελτον εργάζεται στο Κέντρο Συμπεριφοράς, Εξέλιξης και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες.

Όλοι ψάχνουμε τον ένα και μοναδικό σύντροφο της ζωής μας. Ενίοτε τον βρίσκουμε. Συχνά αυτό διαρκεί ώσπου να βρούμε τον επόμενο... Ποια είναι τα βιολογικά και εξελικτικά κίνητρα που μας ωθούν στην αέναη αυτή αναζήτηση και ποια τα τρικ για μια επιτυχημένη επιλογή;

Η επιλογή συντρόφου είναι ίσως η πιο κρίσιμη απόφαση της ζωής μας. Τεράστιες ποσότητες της ενέργειας και του χρόνου μας επενδύονται στην ανεύρεση ενός ξεχωριστού για εμάς ανθρώπου. Η όρεξή μας για μόνιμη σχέση τροφοδοτεί μια βιομηχανία αρκετών δισεκατομμυρίων αποτελούμενη από γραφεία συνοικεσίων, αγγελίες για μοναχικούς ανθρώπους και υπηρεσίες γνωριμιών. Και όμως αρκετές φορές δεν είμαστε ικανοποιημένοι. Έρευνα του 2005 στην οποία συμμετείχαν 900 άνθρωποι που είχαν χρησιμοποιήσει διαδικτυακές υπηρεσίες γνωριμιών έδειξε ότι τα τρία τέταρτα εξ αυτών δεν είχαν βρει αυτό που έψαχναν. Φαίνεται ότι ακόμη γνωρίζουμε ελάχιστα σχετικά με το ποιοι άνθρωποι μας ταιριάζουν.

Ας ξεκινήσουμε με το συνειδητό κομμάτι. Υπάρχουν κάποια πράγματα που όλοι βρίσκουμε ελκυστικά. Οι άνδρες συνήθως επιθυμούν γυναίκες με χαρακτηριστικά που υποδεικνύουν νεότητα και γονιμότητα, όπως χαμηλή αναλογία μέσης - γοφών, σαρκώδη χείλη και απαλή φυσιογνωμία. Πρόσφατες μελέτες επιβεβαιώνουν ότι οι γυναίκες προτιμούν την έντονα αρρενωπή ομορφιά στους άνδρες: σφικτό σώμα, μεγάλη πλάτη, καθαρό δέρμα και ξεκάθαρα, αρρενωπά χαρακτηριστικά του προσώπου· όλα αυτά υποδεικνύουν σθεναρή σεξουαλική ικανότητα και καλά γονίδια. Γνωρίζουμε επίσης ότι οι γυναίκες έλκονται από άνδρες που είτε φαίνονται πλούσιοι είτε φαίνεται να έχουν την ικανότητα να γίνουν πλούσιοι, όπως ακόμη ότι και τα δύο φύλα δίνουν ιδιαίτερα μεγάλη σημασία στην ευφυΐα ενός συντρόφου. Η προτίμηση για αυτά τα γνωρίσματα - ομορφιά, μυαλό και πλούτος - είναι σχεδόν καθολική. Οι Τζορτζ Κλούνεϊ και Αντζελίνα Τζολί του κόσμου είναι σύμβολα του σεξ εξαιτίας προβλέψιμων βιολογικών αιτίων.

Δεν ερωτευόμαστε όλοι βέβαια «υπερσυντρόφους» όπως οι παραπάνω. Ενας μέσος άνθρωπος που κάνει κάτι τέτοιο σύντομα θα βρεθεί μπροστά σε αδιέξοδο κατά πάσα πιθανότητα, καθώς οι «υπερσύντροφοι» είναι προσιτοί μόνο σε πολύ λίγους ανθρώπους. Αυτό είναι μάλλον ένα μέρος του λόγου για τον οποίον ερωτευόμαστε: για να δεθούμε με κάποιον άνθρωπο ώστε να φέρουμε μαζί παιδιά στον κόσμο, αλλά και για να βοηθηθούμε στην επιλογή, καθώς δεν θα χάνουμε χρόνο και ενέργεια κυνηγώντας το ανέφικτο. Οι άνθρωποι συνήθως ερωτεύονται άλλους ανθρώπους που έχουν περίπου την ίδια «βαθμολογία» με αυτούς στην ελκυστικότητα, στην ευφυΐα και στο κύρος.

Έλξη και ιστοσυμβατότητα

Πέρα από την εξωτερική εμφάνιση, τι συμβαίνει με τους λιγότερο προφανείς μηχανισμούς της έλξης; Συναρπαστικά ευρήματα από τον τομέα της γενετικής έχουν δείξει ότι καθένας από εμάς συνήθως ερωτεύεται ανθρώπους που έχουν ένα συγκεκριμένο σετ γονιδίων, τα λεγόμενα γονίδια της ιστοσυμβατότητας ( Major Histocompatibility Complex - MHC ), τα οποία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ικανότητά μας να καταπολεμούμε τα παθογόνα. Τα ζευγάρια που έχουν ανόμοια γονίδια ιστοσυμβατότητας φέρνουν στον κόσμο πιο υγιή μωρά, με πιο ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα.

Και οι έρευνες δείχνουν ότι συνήθως επιλέγουμε ανθρώπους με τους οποίους ταιριάζουμε ακριβώς σε αυτό το χαρακτηριστικό. Πώς βρίσκουν οι άνθρωποι με διαφορετικό MHC ο ένας τον άλλον; Αυτό δεν είναι πλήρως κατανοητό ακόμη, αλλά γνωρίζουμε ότι η οσμή είναι σημαντικό χαρακτηριστικό. Φαίνεται ότι κυριολεκτικά ξετρυπώνουμε τους συντρόφους μας μέσω της μυρωδιάς τους. Σε έρευνες όπου οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να βαθμολογήσουν τη μυρωδιά ρούχων, μεγαλύτερη βαθμολογία είχαν τα ρούχα ανθρώπων με διαφορετικό MHC. Αυτός μάλλον είναι ο ρόλος της σεξουαλικής «χημείας».


Τα μαθηματικά στον έρωτα

Το ερώτημα όμως παραμένει: αν ο δρόμος που οδηγεί στην αγάπη έχει τόσο πολλές διακλαδώσεις, πώς αποφασίζουμε να επιλέξουμε έναν συγκεκριμένο σύντροφο; Φαίνεται ότι το πρόβλημα της επιλογής υπ' αυτές τις συνθήκες αβεβαιότητας μπορεί να περιγραφεί και να λυθεί με τη γλώσσα των μαθηματικών. Οι εξελικτικοί ψυχολόγοι Πίτερ Τοντ του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα και Τζέφρεϊ Μίλερ του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικού χρησιμοποίησαν ένα πρόγραμμα προσομοίωσης για να εξακριβώσουν ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος επιλογής ανάμεσα σε διαφορετικά ταίρια.

Ανακάλυψαν ότι ο βέλτιστος αριθμός ανθρώπων που πρέπει να εξετάσεις προτού επιλέξεις σύντροφο είναι μόλις το 9% των περιπτώσεων. Αυτό σημαίνει ότι αν πάτε σε ένα πάρτι όπου υπάρχουν 100 πιθανοί σύντροφοι, είναι καλύτερα να «μελετήσετε» μόνο τους πρώτους εννέα που θα συναντήσετε τυχαία και μετά να επιλέξετε. Αν ασχοληθείτε με λιγότερους, δεν θα έχετε επαρκείς πληροφορίες για να κάνετε μια σωστή επιλογή- αν εξετάσετε περισσότερους, είναι πιο πιθανό να προσπεράσετε τον καλύτερο από τους πιθανούς συντρόφους. Είναι αναμφισβήτητο ότι αυτά τα ερευνητικά μοντέλα υποτιμούν την πολυπλοκότητα της αληθινής επιλογής ενός συντρόφου, ωστόσο υπογραμμίζουν μια θεμελιώδη αλήθεια: μην ψάχνετε επ' αόριστον για σύντροφο· μπορεί να χάσετε όλες τις καλές περιπτώσεις ή να ξεμείνετε από χρόνο.

Τελικά οι λόγοι για τους οποίους ερωτευόμαστε συγκεκριμένους ανθρώπους είναι πολύπλοκοι. Πολλές φορές τους συνειδητοποιούμε, άλλες βιώνουμε μόνο εμμέσως τα αποτελέσματα τους. Η τύχη μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο, ειδικά αν συναντήσουμε κάποιον λίγο καιρό αφότου έχουμε «διορθώσει» τις βλέψεις μας ή σε κάποια συγκεκριμένη φάση του εμμη-νορροϊκού κύκλου. Τελικά μπορεί κάπου στον κόσμο να υπάρχει κάποιος μοναδικός άνθρωπος για εμάς - σίγουρα όμως δεν θα είναι ο μόνος.

Πηγή: http://users.uoa.gr/~nektar/science/cognitive/tovima_science_love.htm