Βιωματικό σεμινάριο: Επικοινωνία και Συγκρούσεις στην Εργασία

Εργαστήριο Επαγγελματικής Συμβουλευτικής με θέμα "Επικοινωνία και Συγκρούσεις στο Χώρο Εργασίας"

Tο περιφερειακό ΙΝΕ/ΓΣΕΕ Βορείου Αιγαίου στο πλαίσιο του έργου «Ανάπτυξη δικτύου υπηρεσιών πληροφόρησης, συμβουλευτικής υποστήριξης και ενδυνάμωσης εργαζομένων» διοργανώνει εργαστήριο Επαγγελματικής Συμβουλευτικής για τη στήριξη και ενδυνάμωση των εργαζομένων.
Το εργαστήριο απευθύνεται κατά προτεραιότητα σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα που επιθυμούν να αναπτύξουν τις επαγγελματικές τους δεξιότητες.

Αναλυτικά, το πρόγραμμα του εργαστηρίου έχει ως εξής:

Ημερομηνία: Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2015 (18:00-20:30)
Τίτλος: «Επικοινωνία και συγκρούσεις στο χώρο εργασίας»
Περιγραφή: Οι περισσότεροι αισθανόμαστε δυσάρεστα όταν προκύπτει μια σύγκρουση στο χώρο εργασίας μας. Πώς ο τρόπος που επικοινωνούμε επηρεάζει την εμφάνιση συγκρούσεων; Μπορούμε να τις διαχειριστούμε ή μήπως πρέπει να τις αποφύγουμε; Σκοπός του εργαστηρίου είναι η καλλιέργεια δεξιοτήτων για τη διαχείριση συγκρούσεων στον εργασιακό χώρο και η ενίσχυση του προβληματισμού μας σε σχέση με αυτές.
Συντονισμός: Καλλιόπη Σωτηράκη, Ψυχολόγος-Σύμβουλος ΔΥΠΣ ΙΝΕ/ΓΣΕΕ Βορείου Αιγαίου

Τόπος διεξαγωγής
Περιφερειακό ΙΝΕ/ΓΣΕΕ Βορείου Αιγαίου (Εργατικό Κέντρο Χίου)
Μαρτύρων 2, 82100 Χίος

Κόστος συμμετοχής
Η συμμετοχή στο εργαστήριο καθώς και στις λοιπές δράσεις του Δικτύου Υπηρεσιών Πληροφόρησης και Συμβουλευτικής του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ είναι δωρεάν.

Αιτήσεις συμμετοχής
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συμπληρώσουν την αίτηση συμμετοχής που που θα βρουν εδώ και να την αποστείλουν ηλεκτρονικά στη διεύθυνση chiosinediktio@inegsee.gr ή μέσω φαξ στο 22710 23175 μέχρι τη Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015. Λόγω του περιορισμένου αριθμού θέσεων θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Πληροφορίες
Καλλιόπη Σωτηράκη
Περιφερειακό ΙΝΕ/ΓΣΕΕ Βορείου Αιγαίου
Τηλ.: 22710 23550
E-mail: chiosinediktio@inegsee.gr

Η Πλάνη της Μοναδικότητάς μας

Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν τις αλλαγές των κοινωνικών προτύπων στον έρωτα, το γάμο, το διαζύγιο καθώς και στους ρόλους του άνδρα και της γυναίκας. Πολλοί είναι αυτοί που μιλούν με ευχέρεια για τάσεις και στατιστικές. Συζητούν τέτοια θέματα γενικά με εξαιρετική άρθρωση, αλλά, συνειδητά ή ασυνείδητα, θεωρούν ότι οι ίδιοι είναι άτρωτοι σε τέτοιες γενικεύσεις. Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι ονομάζουν το φαινόμενο «πλάνη της μοναδικότητας».

Όταν οι άνθρωποι ερωτευτούν είναι σίγουροι ότι κανείς δεν έχει αγαπήσει όπως αυτοί. Όταν δυστυχήσουν είναι βέβαιοι ότι κανείς δεν έχει υποφέρει τόσο πολύ. Και όταν υποστούν τη φθορά, σπάνια αποδίδουν την ευθύνη εκεί όπου πραγματικά ανήκει. Σπάνια λόγου χάρη, αντιλαμβάνονται τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτισμικές δυνάμεις έχουν διαμορφώσει τις ανεδαφικές προσδοκίες τους από την ερωτική σχέση τους. Αντίθετα, κατηγορούν τους συντρόφους τους. Σκέφτονται όλα τα οδυνηρά και εκνευριστικά πράγματα που κάνει ο σύντροφός τους. «Είναι ένας νάρκισσος, σκέφτεται μόνο τις δικές του ανάγκες». «Είναι απαιτητική, γκρινιάρα και εκμεταλλεύτρια».

Οι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν ότι είναι θύματα των ρομαντικών ιδεωδών του πολιτισμού μας. Το παράδοξο είναι ότι δεν αναγνωρίζουν ούτε την επίδραση που έχει στη σχέση τους το εξωτερικό άγχος και η πίεση. Το επαγγελματικό άγχος, τα προβλήματα με τους συγγενείς του συντρόφου, τα παιδιά, οι αρρώστιες, ή για την ομοφυλόφιλα ζευγάρια, ιδιαίτερα όταν ο ένας ή και οι δύο δεν είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλοι, η απόκρυψη της αληθινής φύσης της σχέσης τους. Ο αγώνας για την επαγγελματική άνοδο μπορεί να είναι εξαντλητικός. Το ίδιο και η ανία που συνεπάγεται η καθημερινή φροντίδα των παιδιών αλλά και η ανάγκη να κρατηθεί μυστική η σχέση από φίλους και συναδέλφους. Οι αγωνίες και τα άγχη αυτά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ζωής. Είναι πολύ δύσκολο να αισθάνεσαι ρομαντικά όταν έχεις καταπονηθεί από τη δουλειά στο γραφείο και τη φροντίδα των παιδιών. Είναι πολύ δύσκολο να αισθανθείς τις πεταλούδες του έρωτα, όταν το στομάχι σου ανακατεύεται από την αγωνία των χρημάτων. Τέτοια άγχη, που είναι ανεξάρτητα από την αγάπη του ζευγαριού, μπορούν να διαβρώσουν μια σχέση όσο και η απαιτητικότητα της γυναίκας ή ο ναρκισσισμός του άνδρα.

Παρόλο που τα ζευγάρια κατανοούν θεωρητικά ότι αυτά τα άγχη επηρεάζουν τη σχέση τους, στην πράξη εξακολουθούν να κατηγορούν ο ένας τον άλλον για κακή συμπεριφορά. Ή κατηγορούν τον εαυτό τους για πράγματα που είναι πέρα από τον έλεγχό τους, όπως η ανεργία ή η στάση της κοινωνίας απέναντι στην ομοφυλοφιλία, που είναι εξίσου λάθος. Και στις δύο περιπτώσεις πληρώνουμε το τίμημα της πίστης μας στη μοναδικότητά μας.

Απόσπασμα από το βιβλίο: Pines, A.M. (2007). Η Φθορά στην Ερωτική Σχέση: Αιτίες και Θεραπείες. Αθήνα: Περίπλους.

Συζυγικές Εντάσεις : Πώς Επηρεάζουν το Ρόλο των Γονέων;

 

Όταν συζητάμε τις εντάσεις των αντικρουόμενων υποχρεώσεων, των οικογενειακών δεσμεύσεων και της ενοχής των δύο συζύγων, θα πρέπει να δώσουμε στη γονική ιδιότητα την ιδιαίτερη προσοχή που της ανήκει. Βιβλία, τραγούδια, τηλεοπτικές διαφημίσεις και κωμωδίες όλα πανηγυρίζουν το ζαχαρωμένο γονικό κόσμο. Οι αρχέτυπες εικόνες συμπεριλαμβάνουν αφράτα μωρά ντυμένα με μαλακές νυχτικιές, φρεσκοπλυμένα και χτενισμένα, με ροδαλά μάγουλα και ευτυχισμένα χαμόγελα που τρέχουν να δώσουν ένα φιλί στη Μαμά και το Μπαμπά προτού πάνε για ύπνο. Αλλά όπως όλοι οι γονείς γνωρίζουν, το να είσαι γονιός απέχει πολύ από την κατάσταση της ατέρμονης ευδαιμονίας. Πρέπει να ταΐσεις τα παιδιά, να τα πλύνεις, να τα ντύσεις, να τους ψωνίσεις, να φροντίσεις την υγεία και την ευτυχία τους και να τα φροντίζεις όσο τα ίδια αδυνατούν να το κάνουν. Όταν μεγαλώσουν πρέπει να διαπραγματευτείς τις διαθέσεις τους, τους καβγάδες και τις στενοχώριες τους. Πρέπει να δίνεις τον εαυτό σου, το χρόνο σου και να μην περιμένεις ανταπόδοση.

Με άλλα λόγια, στην ιδανική περίπτωση πρέπει να αγαπάς αδιαπραγμάτευτα. Επιπλέον, δεν υπάρχει σχολείο για να μάθεις το ρόλο σου ως γονιός, ένα ρόλο που για πολλούς ανθρώπους σχετίζεται περισσότερο από κάθε άλλο με το εγώ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά επιπλέον δεν μπορείς να εγκαταλείψεις το ρόλο του γονιού όπως ένα αποτυχημένο γάμο ή μία κακή δουλειά. Δεν έχεις ελεύθερα σαββατοκύριακα, δεν μπορείς να αναβάλεις τις ανάγκες του παιδιού όπως κάνεις με μία δυσάρεστη εργασία. Δεν μπορείς να παραιτηθείς από το ρόλο του γονιού ή να πάρεις ακαδημαϊκή άδεια και δεν μπορείς να ανταλλάξεις ένα δύσκολο παιδί με ένα ευκολότερο.

Κάτω από το βάρος αυτών των εντάσεων, για ορισμένους γονείς αρχίζει η φθορά. Περισσότερο για όσους έχουν εξωπραγματικές προσδοκίες από την ιδιότητά τους ως γονείς, που περιμένουν από το παιδί τους, ακόμη κι όταν είναι μωρό, να τους αγαπάει χωρίς όρους και να δίνουν νόημα στη ζωή τους. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε όσους είναι απομονωμένοι, αγνοούν τα πραγματικά καθήκοντα του γονιού και στερούνται πόρων και υποστήριξης. Αυτό συμβαίνει επίσης στη διάρκεια δύσκολων φάσεων της ζωής του παιδιού ή των γονιών.

Σε συνεντεύξεις της Pines με επαγγελματίες και εθελοντές που εργάζονταν στην τηλεφωνική βοήθεια προς τους γονείς, προέκυψε ότι η φθορά είναι μία από τις βασικές αιτίες κακομεταχείρισης παιδιών. Οι γονείς καλούν αυτές οι γραμμές συνήθως λέγοντας ότι έχουν φτάσει στα όριά τους: «Δεν αντέχω άλλο», «Αισθάνομαι ότι διαλύομαι», «Δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω». Οι εκρήξεις της κακομεταχείρισης όπως και οι εκρήξεις της φθορά ς, σπάνια ξεκινούν από κάποιο δραματικό συμβάν. Συνήθως είναι απλά καθημερινά προβλήματα φροντίδας παιδιών, ιδιαίτερα στην ηλικία από τη γέννηση μέχρι τα πέντε τους χρόνια. Στη διάρκεια αυτών των χρόνων είναι πολύ συνηθισμένο οι γονείς να αισθάνονται φυλακισμένοι στο σπίτι και δεσμευμένοι από όσα συνεπάγεται η φροντίδα ενός παιδιού αυτής της ηλικίας. Κοινωνικά απομονωμένοι, χωρίς να μπορούν να διαχωρίσουν τον εαυτό τους από το παιδί αλλά και χωρίς να γνωρίζουν τι πρέπει να περιμένουν από το παιδί τους, αισθάνονται αποτυχημένοι και ένοχοι.

Σε μία μελέτη που περιείχε συνεντεύξεις εκ βαθέων με δώδεκα γονείς που κακομεταχειρίζονταν τα παιδιά τους, προέκυψε ότι τα επίπεδα φθοράς αυτών των γονιών ήταν τα υψηλότερα από κάθε άλλη ομάδα. Στην ουσία, όλοι οι γονείς που κακομεταχειρίζονταν τα παιδιά τους, υπέφεραν από φτώχια, κακές οικογενειακές σχέσεις και έλλειψη υποστήριξης από το σύντροφο και τους φίλους. Εξέφρασαν μία ανικανότητα να αντιμετωπίσουν τα συναισθηματικά και οικονομικά τους προβλήματα και κατέφυγαν στη βία επειδή δεν είχαν τη γνώση και την ικανότητα να αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις της γονικής ιδιότητάς τους. Στο φως των εντάσεων που μπορεί να προξενήσει η γονική ιδιότητα, είναι ενδιαφέρον ο αριθμός των παιδιών που είχε μία οικογένεια και ο αριθμός των παιδιών που είχε μία οικογένεια και ο αριθμός των παιδιών που εξακολουθούν να ζουν στο σπίτι, δεν είχε σχέση με τη φθορά στο γάμο. Αυτό υποδηλώνει ότι ενώ σε κάποιους γάμους τα παιδιά προξενούν ένταση σε άλλους είναι χαρά και αποτελούν το συνδετικό ιστό που κρατά το ζευγάρι ενωμένο. Ο ρόλος που θα παίξουν τα παιδιά σε ένα γάμο εξαρτάται από τις προσδοκίες του ζευγαριού, τις εντάσεις και τους διαθέσιμους πόρους.

Απόσπασμα από το βιβλίο:
Pines, A.M. (2007). Η Φθορά στην Ερωτική Σχέση: Αιτίες και Θεραπείες. Αθήνα: Περίπλους.